woensdag 25 april 2018

WASMAND



Zondagbezoekdag buiten beschouwing gelaten, staan er elke morgen en elke middag twee unieke activiteiten gepland. Verstand op nul en gezellig prullen en futselen. Niet iedereen kan dat. Ettelijke AOW'ers en pensionado's willen zich gewaardeerd blijven voelen door, in hun ogen, iets nuttigs te doen. Er is weinig veranderd bij de generatie waar de kostwinner bij thuiskomst de pantoffels aan de vermoeide voeten geschoven kreeg. De heren zitten op hun krent of lanterfanten. Dat mag, want niets moet hier. De bezige bijtjes zijn voornamelijk onder de dames te vinden. Taken als planten gieten, tafels dekken en soep koken zijn zeer in trek. Er is vooral veel animo om de was op te vouwen. Ik kan me er wel iets bij voorstellen. Gladgestreken kreukels en egaal gevouwen stapels in de linnenkast geven een enorme voldoening.

Wanneer het signaal van de droger klonk, stond Mieamiemevrouw bij wijze van spreken al met de wasmand klaar. Na haar overlijden, staat niet direct iemand te trappelen om het over te nemen. De taak wordt weer, zoals bedoeld, gedaan door de huishoudster. Het is geen straf. Na een hectische werkdag blijft de wasmand met schone stofdoekjes verweesd op tafel achter. Routinematig slaat de Witte Dame aan het vouwen. Ook mevrouw H. werkt weleens, als ze even zit te niksen, de strijk weg. Eender gaat het met een wasmand washandjes die Soepterrine niet kan laten staan. Pieeep. De dames zijn met baksels in de weer. Toet, onophoudelijk in touw, ziet haar kans schoon. Plooien en tot in de puntjes vouwen en met een volle wasmand sjouwen. Deze 'moeder de vrouw' kun je geen groter plezier doen dan haar te laten huishouden. Rivaliteit bestaat er niet, desalniettemin worden de stapels alsmaar strakker en strakker.

maandag 23 april 2018

AANVALLUH








Gewoonlijk vangt om half zes het avondeten aan. Bewoners lopen dromsgewijs rond vijven richting eetzaal, als ze daar al niet zijn blijven plakken na een activiteit. Zweetweer. Vanwege de aprilse hittegolf zijn velen langer buiten gebleven. Zelfs pappi die geheel geautomatiseerd klokslag 17.15 uur van 'thuis uit' vertrekt. Het is een hele happening om mee te maken hoe de broodmaaltijd tegenwoordig is georganiseerd.

Als je ouder wordt, vermindert je smaak. Om eten te bevorderen en omdat het gezellig staat,  worden de tafels elke dag op hun zondags gedekt. Vleeswaren en kaas in ovale schaaltjes, sap in karaffen, vers boeketje als center piece. Worstjes sissen in de pan. Snee├źn brood liggen gerangschikt op wit, volkoren of bruin. De rieten broodmandjes staan klaar op de trolleys. Het neerzetten gebeurt na het sinds kort ingestelde ritueel ...

Een minuut stilte waar het eens chaos was. Iedereen wacht eerbiedig. Melig vraag ik aan de zuster of er eerst gebeden wordt. 'Let maar op', bevestigt ze mijn gedachten. Frau DB, een voormalige hardwerkende tapijtweefster heeft het op haar leeftijd toch maar mooi tot, weliswaar onbezoldigd, voorgangster geschopt. Tweemaal daags prevelt ze met gevouwen handen fier rechtop een schietbedje dat eindigt in: 'Ich wunsche Ihnen Guten Appetit!' Enkele bewoners bidden in gedachten mee. De rest selecteert met de ogen wat er zo dadelijk op hun bordje komt. Niemand hoeft iets te kort te komen. Alles is er volop. De dankzeggers slaan een kruis: in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen? Aanvalluh! De hamsterende generatie die de Hongerwinter heeft meegemaakt, slaat rijkelijk in.