donderdag 3 mei 2018

CAR CUSTOMIZEN

Hip karretje verkrijgbaar via www.hulpmiddelenwereld.nl


De rollator is een handig hulpmiddel. Je blijft mobiel en het vergroot je actieradius. Waarom bestaat er dan enige schroom bij de overstap van benenwagen naar een karretje op vier wieltjes. Want: eenmaal overstag loopt alles op rolletjes. Sinds Roosje rollator rijdt, is ze niet meer bij te benen. Het karretje wordt vaak gepimpt, en vooral door seniorita’s geroemd als Mercedes, Ferrari en Rolls Royce. Merkwaardig, toch? Toen hun eega’s nog wilde haren hadden en over de paardenkrachten van hun bolide pochten, vond menige echtgenote dat bepaald overdreven. Is het: eindelijk gerechtigheid?

Langparkeerders onder de trap bij de zaalingang. Het lijkt wel een stelling winkelwagentjes. Roosje en Bobo zitten zij aan zij aan de tovertafel. Hun evenbeeldige rollators staan achter hen gestald. Bobo hangt rugwaarts scheef. Zo kan ze de rem van haar houvast ononderbroken omklemmen. 'Deze is van mij', benadrukt ze onwankelbaar.

Het bracht Artistiekelieke en mij op een idee. Op het blik kleeft een DYMO® naamlabel, maar de duurzame blauwe modellen mogen best opgetuigd worden. Op de kleuterschool bewezen poëzieplaatjes – of nieuwerwetser: stickers – als verpersoonlijkte kapstok al hun diensten. Waarom niet een workshop 'kar customizen', fantaseren we. Artistiekelieke en ik zien het al voor ons: rollators met leren franjes aan de handvatten en een met ruw touw omwonden stuurinrichting voor ruige mannen. Rollators met corsages, een likje verf en opgekalefaterde dekjes voor de chauffeuses.

Bewoners kunnen zich opgeven. Bij voldoende aanmeldingen vindt het doorgang. Heren worden uitdrukkelijk verzocht te reageren. Het aantal inschrijvingen is relatief. Slechts weinigen wagen zich eraan. Is het de vrees voor de kift van moderne rollatorbezitters, als hun opgewaardeerde model te gaaf wordt? Nee, men oordeelt eenvoudig dat diefstal van een bijdetijdse rollator nog reëler is.

KOEKJE ERBIJ?

Foto: Tineke Buskes

Een zonnige dag met een dito Pappi.
Verwennerij door 123456789Tieneke op het terras 
met een heerlijk gevulde koek bij de thee.



Koekie!

woensdag 2 mei 2018

GOEDEMORGEN!



Doordeweeks hoeft er niemand uit bed getrommeld te worden. Ochtendhumeur kennen de bewoners niet. Dat zou niemand hebben, als je door een vrolijke zuster wordt gewekt en je na het aankleden zo kunt aanschuiven aan een smaakvol gedekte tafel. In de ochtend is het vrije inloop tot 11 uur - anders loopt het programma spaak. De vaste vroege vogels verschijnen stipt op appel. In het weekend houden de bekende langslapers het ritme van hun arbeidzaam leven aan. De een neemt de standaard kaas-worst-jam-hagelslag op het bammetje, de ander proeft het verrassingsbeleg. Met het ontbijt achter de kiezen is het voor de uitslapers meteen door naar de ochtendgymnastiek onder leiding van de Olga Commandeur van het Zorghuis 123456789Tieneke.





maandag 30 april 2018

ROOSKLEURIG



'De valse loten aan de rozen moeten gesnoeid', oordeelt de Witte Dame terecht. In de aanslag met een schaar wordt ze bijna bruusk door de tuinman weggeduwd, ondanks dat deze aan kracht heeft ingeboet. Ze klampt me erover aan. 'Ik zal hem op zijn onwellevendheid aanspreken', garandeer ik haar. Van meerdere mensen krijg ik te horen dat de tuinman langzamer loopt en dat zijn spraak achteruitgaat. Hij daast daarbij ook nog eens. Pappi bloeide op door de intrek in het Zorghuis, maar de ouderdom beginnen te tellen. Zijn hoogtijdagen brokkelen af. Stukje bij beetje levert hij aan kwaliteit in en dat kan hij moeilijk verkroppen. Zo ontkent hij bij hoog en laag dat hij anderen belemmert om te tuinieren: 'Ik sta de tuin zo af aan een ieder die onkruid wil wieden.' Mooi, want de jeune league de Witte Dame, Toet en mijnheer Demijne staan op de 'wachtlijst' als parttimer/invalkracht. Met de belofte dat hij een pilsje mag, lok ik hem mee het terras op. 'Zon, terras en een drankje zijn een heilige drie-eenheid', betoogt hij tevreden.

Tot mijn verbazing overhandigt hij gewillig zijn eigen tang aan de Witte Dame. Ze verkeert in dubio en draalt. 'Geen vuiltje aan de lucht', wijst mijn hoofd naar het kobaltblauw boven ons. Dat geeft de doorslag. Op haar hoede blijvend knipt ze in zijn bijzijn voortvarend de rozen. Hij maalt er niet om. De Witte Dame vindt bloemen en planten rustgevend, maar ze kletst ons openhartig de oren van het hoofd. Iedereen voelt zich op zijn gemak. Het was een florissante dag, constateert hij achteraf. Na het douchen, ziet hij vanuit zijn 'hotelkamer' rugzaktoeristen vertrekken. Het zijn de psw'ers die hun rugzakken en tassen omhangen. Pappi tegen mij: 'Hé, het jonge grut loopt naar de bus. Is de vakantie voorbij? Moet ik ook mee?' Ik: 'Je vindt het hier toch gezellig!' Pappi: 'Nou en of!' Ik: 'Dan boeken we gewoon bij!'