zaterdag 8 juni 2019

DIASHANTLAPPENKOOR

Foto: KBO St. Martinus/St. Jozef Tegelen

Zit mijn jasje, zit mijn dasje goed? Portemonnee, kam, zakdoek en zuurtje in de zak. Vader kan op stap. Onze vaste taxichauffeur levert ons af bij 't immer gezellige Zaelke in Tegelen. We zijn aan de late kant, maar het damesclubje heeft twee stoelen voor ons vrijgehouden voor het podium. Pappi heeft een droge mond. 'Zal ik een kopje thee voor je bestellen?' De dames giechelen in koor: 'Nee, een wijntje, daar wordt hij vrolijk van.' De toon is gezet. 

We zingen en heupwiegen op bekende klassiekers ten gehore gebracht door het Diashantlappenkoor. Om de paar nummers wordt er een pauze ingelast: het is heet en de kelen moeten gesmeerd. Pappi vraagt slechts twee keer hoe laat het is, waar we zijn en of we nog niet naar huis moeten. Een unicum. Wel roept hij na elke schlager, smartlap of zeemanslied: 'Lullaby.' Geen idee waar hij dat heeft opgepikt. Het koor vat het op als een compliment wat het ook is. 
Foto: KBO St. Martinus/St. Jozef Tegelen

Hoe later op de middag hoe gezelliger. De dames nemen ook een wijntje en kirren als pappi zijn gebalde knuisten als sambaballen gebruikt. Mijn buurman vraagt me voor een tango. Mevrouw B.(ut zjweit druppelt mich langs ut gaotje nao beneje) diept een zakdoek uit haar decolleté en toont wat je zoal verder in een bustehouder kunt verstoppen: zaktelefoon, muntjes, sleutels, regiotaxipas. Noem het maar op en ze tovert het lachend te voorschijn. Was ze geen negentigplusser dan zou ze de perfecte assistente voor Hans Klok zijn geweest. 

Ondanks dat we Geneet van ut laeve brullen, is het slotnummer: Herzilein. Een deuntje dat iedereen in de zaal kent, behalve ik. Het blijkt een oorwurm die nog dagen lang in mijn hoofd blijft hangen. Het koor krijgt een staande ovatie. Taxibussen claxoneren ongeduldig. De KBO voorzitter neemt de microfoon over voor de laatste huishoudelijke mededelingen. Pappi hoort 'm niet en neemt zoals gewoonlijk van IE-DE-REEN persoonlijk afscheid met een zwaai, een kus, een hand en de zinnen: 'Het was geweldig' en 'Prima kassie'. De vaste toehoorders kennen 'm intussen, wachten en lachen tot het defilé voorbij is en spoeden zich daarna naar de wachtende taxibussen die intussen op de stoeprand geparkeerd staan.

*Terima kasih betekent dank je, maar pappi gebruikt het wanneer hij heel tevreden over iets is. 

vrijdag 7 juni 2019

PASTA EN PENSELEN


De bewoners piensele pastavlinders die opgedroogd op een plankje worden geplakt. Pappi heeft de hongerwinter overleefd en vindt dat je niet met eten moet knoeien. Met een beetje support is hij bereid om een landschapje te schilderen. Hij begint met een zonnetje en eindigt met een strand aan de oceaan met uitzicht op een rots. Bob 'fluff fluff' Ross in optima forma. Ongevraagd krijgen we onderricht. 'De lucht betrekt, maar je ziet het riet onbeweeglijk staan. Ondanks dat de wolken voor de zon zijn geschoven, is er geen zwaar weer op komst', volgens de kunstenmaker.

Pappi en zijn huisgenoten zijn te volgen via Facebook Zorghuis Tegelen

BLADMUZIEK



De songteksten van de 25 meest favoriete singalong schlagers van onze bewoners zijn opgesnord, gecheckt, uitgeprint, gerangschikt, genummerd en aan elkaar geniet. Op een te-heet-om-te-tuinieren-middag nummert pappi ze. Met sommige getallen heeft hij moeite. Ik schrijf telkens de eerst op. Blijft raar dat iets wat je in je leven honderdduizend keer hebt gedaan, door de ouderdom wordt gewist. De cijfers groeien bij elk vel groter en groter. Ik wijs naar het origineel: 'Een beetje meer in de rechterhoek en probeer het cijfer te kopiëren.' Pappi heeft overal een verklaring voor: 'Ik probeer het, maar de pen heeft een afwijking naar links. En tja, de grootte. Zo kunnen slechtzienden het cijfer ontleden? Hij schuddebuikt om zijn eigen vindingrijkheid. Ik lach mee. Pappi wil per se de pagina's nieten: 'Laat mij dat maar doen, daar heb jij helemaal geen kracht voor.' Als alle bundeltjes klaar voor de meezingmiddagen op een stapel liggen, knikt pappi goedkeurend: 'Goed gedaan, jochie!'