zaterdag 5 oktober 2019

VAN DE WIJS


Troubadour/harmonicaspeler Loek Heldens geeft een huiskamerconcert met bekende meezingers en mooie (mannen)nummers van o.a. Neil Young, John Denver, Ricky Nelson, Neil Diamond en the Drifters. Pappi is de hele dag al van de wijs (houdt vocht vast) en blijft vragen stellen. Een kind zou er nog minder doen: 'Ga jij zo mee naar het feest? In die kleren en met de haren zo?' [dankjewel pappi], 'Hoe zijn wij hier?', 'Ik heb mijn fiets niet afgesloten, want ik kan nergens mijn fietssleutel vinden', 'Waar is mam nou gebleven', 'Onze Kees was net ook hier', 'Ik wil naar huis, ik moet nog eten koken', 'Oh, heb ik het gas wel uitgedraaid?', 'Zijn wij met de auto hier?', 'Ik heb niet genoeg geld bij mij', 'Wat kost dit allemaal?', 'Wie zijn die mensen. Ik ken er niemand van', 'Haal jij effe sigaretten voor me', 'Waar zijn we hier?' 'Ik heb honger', 'Waarom moet ik met onbekenden eten en niet met jou?' 'Waar is mijn jas'. Psst pappi, luister nou eens naar die mooie muziek. Pappi ontspant eindelijk bij Green, green grass of home. Hij zingt mee en trommelt bij uptempo nummers met zijn hand op tafel. Na twee uur stopt de muziek. Pappi grijpt me bij de arm: 'Ik ga met jou mee.'

dinsdag 1 oktober 2019

PARTYKELDER


Mevrouw H. is bij de eerste aanblik spontaan gecharmeerd van de partykelder, zoals ze onze soos in het souterrain bij de opening noemt. 'Gaat het hier op zaterdagavond net zo loos als vroeger?' vraagt ze gretig. 'Wilt u weer slijpen?' geef ik geamuseerd aan. 'Mocht er voldoende animo zijn om plaatjes te draaien, is daar een mouw aan te passen', zeg ik welwillend. Blij rondkijkend en genietend: 'Ik ben binnenkort jarig. Ik wil mijn feestje hier houden. Kan dat?' Ik voor de gein: 'Welke datum is het? Zij: 'xx mei.' In plaats van te antwoorden dat de herfst net begonnen is, zeg ik enthousiast: 'Onze eerste boeking en meteen een vroegboeker!' 'Geregeld?' knikt ze. Ik bevestig de 'vastgelegde' datum. 

Terug in de zaal tikt Roosje me op de schouder: 'Houdt mevrouw H. haar verjaardagsfeest in de kelder?' Ik: 'Ze heeft daarnet geboekt.' 'Hum' klinkt het verbolgen. Roosje: 'Zij kan niet de eerste zijn, want ik ben eerder jarig.' Ik plagend: 'Prima, maar ik heb nog geen boeking binnen van u.' Roosje vlot: 'Ik geef het meteen aan mijn zoon door. Die regelt dat wel voor mij.' 

Het mooie is dat Roosje bij haar eerste bezoek vermeldt dat ze de soos maar niets vindt: 'Ik zit niet graag afgezonderd. Ik zit liever in de drukte waar je alles ziet en meekrijgt.' Ieder zijn meug, de soos is een extra optie. Tegen Tante Poes die verstek moest laten gaan bij de opening antwoordt ze op haar vraag of de opening en de soos geslaagd zijn, is ze negatief: 'D'r is niks an.' Ik hoor het met lede ogen aan; hebben we daar met de collega's zo hard voor gewerkt? Ik vertel het tegen zoonlief en zijn eega. Ze gieren het uit: 'Oh, ze is zo'n lieve schat, maar zelfs zij kan vilein voor de dag komen, dat ze je maar weer.' De twee hebben het er met haar over. Wanneer ik naar huis ga, komt ze me met ingehouden lach tegemoet. Ik met ondeugende ogen: 'Hoe vindt u de soos?' Ze spreidt haar armen met een overdreven wereldsgebaar. Lachend: 'GE-WEL-DIG!' 

Meer over pappi en zijn huisgenoten op Facebook Zorghuis Tegelen


maandag 30 september 2019

PLUK DE DAG


Genieten van de laatste septemberstralen met de mannen, ondanks dat 
pappi's brein hem in een andere tijd en plek situeerde.

zondag 29 september 2019

GEZELLIGE BOEL



met dank aan Tineke/Peggy voor de foto

123456789Tieneke krijgt iedereen mee. Niet zo verwonderlijk dat de benen buiten hangen bij haar afscheidsfeestje, terwijl er eigenlijk helemaal geen reden voor een hoerastemming is. Onze schat van een Tineke gaat namelijk met een welverdiend pensioen. Fantastisch voor haar en haar man Jac, maar wij moeten haar missen. Ondanks dat is het een gezellige boel op haar afscheidsfeestje, waarvoor ze accordeonist Hay heeft uitgenodigd die tussen en tijdens elk liedje uit de oude doos flauwekult. Er zijn klappers, meezingers, meedeiners en aspirant Rieu’s. De stille genieters kijken vertederd naar kleindochter Nina (waat ein möpke) en de kruimeldiefjes Karel en Puk. Er zijn zelden zoveel filmpjes gemaakt als vandaag. De Hennetjes sjansen, dames dansen en pappi houdt de wandelstok in de lucht. Een teken dat iedereen het naar de zin heeft. Geen opgeprikte receptie voor Tineke. Tineke draaft en rent als vanouds met schalen vol lekkers (makarons, slagroomsoesjes, grootmoeders cake, zoute stengels, chippies, gefrituurde borrelbites). Daarbij verdeelt ze haar aandacht en knuffels over de aanwezigen. De onvermijdelijke collega-speech met ontroerende woorden en cadeaus zorgt voor waterlanders. De zakdoek heeft Tineke al in haar hand. Tineke (en Jac) wat geweldig fijn dat we meer dan vijf gezellige jaren hebben mogen genieten van jouw hartelijkheid en warmte.