vrijdag 1 november 2019

MEEZINGGARANTIE


Vooraf aan het Oktoberfest peuzelen de bewoners Pommes mit Würstchen en krijgen ze een hoedje op. De eetzaal wordt omgetoverd tot balzaal. Joekskepellen Waers en MeDunk trekken hun Lederhosen en Dirndls aan. Als opwarmertje schallen er meezingers uit de box. 'Drinken jullie bier? Daar heb ik zo'n zin in', vraagt Mijnheer Demijne. 'Ja, klar', we nodigen hem uit in onze hoek. Mijnheer Demijne glijdt behendig zijn stoel als een bierpul over de tap, onder de lange tafel door. We spreken af dat we de hele avond Deutsch reden. Gezellig, iedereen heeft zin in een feestje.

Na een half uurtje plaatjes draaien, kondigt Sandy de huisband aan. Jetzt geht die Party erst richtig los. Onze eigen dansmarietjes maken er met hun openingsdansje een weergaloos schouwspel van. Joekskapellen Waers en Medunk kennen onze pappenheimers en spelen nummers met meezinggarantie. Kanen, ein Prosit, meedeinen, wiegende armen in de lucht, tafeldrummen, foxtrotten en zelfs naar het toilet gaat het in polonaise. Mooie momenten als de eeuwelinge de hand van de buurvrouw zoekt om te sjoenkelen, Wil met zijn trompet naast pappi plaatsneemt en die met Wils hoed op op zijn wandelstok blaast, en de beide tortelduifjes romantisch handje vasthouden (het pakt zich). Floris krijgt een echte in de handen gedrukt en trompettert een eind weg en E. haalt malligheid uit en trekt een grimas.



In de pauze houden we de Stimmung vast met Schlagers, vasteloavendnummers en Limburgse klassiekers. U vraagt, wij draaien. De dikke trom speler zet met een ferme slag in. De joekskapellen spelen in de tweede helft feestnummers. Pappi strikt zijn hoedje aan zijn wandelstok en zwaait ermee in de lucht. De grote trom speler kopieert het en zwaait naar hem terug. Tutti doet een dansje met Sandy, terwijl de verzorgsters een schaal met gefrituurde hapjes rond laten gaan. Na dik twee uur genieten, klinkt de afsluiter 'Geneet van ut laeve'. Tijdens het een voor een naar bed brengen van de bewoners worden de tafels afgeruimd, rustige verzoeknummers gedraaid en gaan de hoedjes terug de kast in. Tot volgend jaar!


Pappi en zijn huisgenoten zijn elke dag te volgen via Facebook Zorghuis Tegelen

BLOUSE



'Godsamme', briest Merie - altijd tiptop verzorgd en vaak in 't nieuw - als ze de nieuwe parttimer ziet. 'Het is haar eerste dag. Je kent haar geeneens', werp ik tegen. 'Komt ze hier werken? Godsamme.' Ze wijst naar haar: 'Ze heeft mijn blouse aan. Nou, hoef ik 'm niet meer dragen. Tegen zo'n jong grietje kan ik met mijn 89 niet op.' Ik schiet in de lach: 'Het kan erger'. 'Waarom?' bromt ze geërgerd. 'Van mijn strepen vestje heeft C. een identiek exemplaar. Toen ik 'm hier een keertje droeg, zei ze dat ik het hare gestolen had. Ze schold me voor dief uit en had het liefst het vestje van mijn lijf gerukt.' Merie luistert maar half. Na de nieuwe een poosje gevolgd te hebben tijdens het inwerken, fluistert ze redelijk optimistisch achter haar hand: 'Ik denk dat ze geen blijvertje is.'

Pappi en zijn huisgenoten zijn dagelijks te volgen via Facebook Zorghuis Tegelen