zaterdag 9 mei 2020

STRIJKEN


Mijn allerliefste Pappi stierf op 92-jarige leeftijd van ouderdom. Hij gaf het van te voren min of meer al aan toen ik op woensdag bij het weggaan zoals gewoonlijk zei: 'Tot morgen, schat.' Pappi met neutrale stem tussen neus en lippen door: 'Als ik er dan nog ben.' Oei. Een zwaai en een lach, want aanraken is verboden. De zuster leidt hem af met de pot Duo Penotti. In de gang draai ik me nog eenmaal om: zou het waarheid worden? Pappi smeert zijn boterham. Onderbuikgevoel en toch loop ik door, ik heb geen keus. Wanneer ik naar hem terug zou gaan, volgt onherroepelijk een volgend moeilijk afscheid voor hem. 
Het is de laatste keer dat ik hem levend en wel zie. Thuis doe ik zijn was en als ik de dag erna de stapel gladstrijk denk ik onwillekeurig: zal het nog nodig zijn? De wastas met schone kleding staat bij de deur, klaar om mee te nemen. Pappi overlijdt in de nacht van vrijdag op zaterdag. 

donderdag 7 mei 2020

MIDNIGHT TRAIN TO GEORGIA


So he’s leavin' the life he’s come to know, ooh
(He said he’s goin’)
He said he’s goin’back to find
(Goin’ back to find)
Ooh ooh ooh, what’s left of his world
The world he left behind
Not so long ago

He’s leavin’ (leavin’)
On that midnight train to Georgia
(Leavin’ on the midnight train)
Yeah, said he’s goin’ back
(Goin’back to find)
To a simpler place in time
Whenever he takes that ride, oh yes he is
(Guess who’s gonna be right by his side)

And I’ll be with him (I know you will)
On that midnight train to Georgia
Leavin’ on the midnight train to Georgia
I’d rather live in his world (live in his world)
Than live without him in mine
(Her world is his, his and hers alone)
De laatste weken komt de gospel Midnight train to Georgia in een loop langs op jazzradio. Telkens schiet ik vol. Gladys Knight heeft een goddelijke stem, maar het is de tekst die me zo raakt. Vervang Georgia door Dreumel en het is pappi's droom. Pappi was in zijn arbeidszaam leven een spoorman. Nu wil hij graag naar huis en naar zijn vrouw. Zijn dementie plaatst hem in zijn geboortedorp in Maas en Waal. Was het voor de hand liggend, een voorgevoel of de hoop dat hij met zo'n blij gevoel 's nachts inderdaad de trein zou pakken? 

woensdag 6 mei 2020

TABEE


Een strakke hemelsblauwe lucht. Het weer had niet zonniger gekund. Pappi was een buitenmens. We komen naast de natuurbegraafplaats samen. Een elegante zilvergrijze stretched limo-achtige lijkwagen rijdt langszij. Een knik uit respect. De coronacrematie zorgt voor een intiem en waardig afscheid met hen die hem het dierbaarst waren: mam in de urn en met foto, zijn (klein)kinderen met aanhang. Omdat we afscheid nemen in een bosrijk gebied blijft Pop bij tante M. Ik wilde het risico niet nemen dat ze een eekhoorntje of konijn ruikt en een heus popconcert als ode aan opa zal brengen.


Oorspronkelijk was de Zorghuistuin bedoeld als afscheidslocatie. Door omstandigheden die niemand ooit kon bevroeden, moeten we uitwijken naar een uitvaartcentrum. Het is niet anders. Lievelieke plukt bloemen uit de tuin en creĆ«ert een liefdevol gedenkplekje voor de tuinman op de schoorsteenmantel van de huiskamer in het Zorghuis.

Het geboekte prieeltje waarvan ik vooraf een idyllische voorstelling heb, ziet eruit als een carport of fietsenstalling; voor de herinnering is die weggepoetst op bovenstaande foto. Jim Reeves zet in met He'll have to go. Ik laat mijn tranen de vrije loop. Toon Hermans volgt met: Ik heb het leven lief. Zijn publiek applaudisseert voor Toon, wij voor pappi. Mijn broer houdt een afscheidsrede, dat is hem wel toevertrouwd. Wanneer hij op pappi's conducteursfluit het vertreksein blaast, raast een motorrijder als een raket over de naastgelegen provinciale weg, zodat het lijkt of pappi haast heeft om in de hemel te komen. 

Verdriet wordt op afstand gedeeld. Geen knuffels en geen koffie met cake na afloop. Wel met door opa's kleindochter met liefde gebakken cupcakes met de Nederlandse vlag. Troost zijn de warme herinneringen en de hechte band die we voelen ook al wonen we ver uit elkaar. Pappi had zich bijna geen mooier afscheid kunnen voorstellen. Zelfs de uitvaartbegeleidster is geĆ«motioneerd. Ze overhandigt me zijn horloge die ik nergens kon vinden tussen zijn spullen: 'Zijn tijd is letterlijk gekomen.' 


Tabee!


zondag 3 mei 2020

DODENHERDENKING 2020

Saluut!

'We zijn het aan de gesneuvelden verplicht om wat van ons leven te maken en goed te doen. En op Dodenherdenking eren we hen met 2 minuten stilte', zei pappi. Zijn heengaan is nog zo vers, de coronacrematie heeft geeneens plaatsgevonden en nu hoort hij 'eens marinier, altijd marinier' er zomaar zelf bij.

TORTELDUIFJES


Mijn ouders waren tortelduifjes, een twee-eenheid die alles samen deelden en deden. Ik was zeer close met hen. Na mams overlijden stortte pappi finaal in. Automatisch stapte ik, haar lookalike, in de rol van steun & toeverlaat. Ik werd pappi's persoonlijk assistente en we kregen een nog innigere en hechtere band.

*De enige bloem die pappi plukte was zijn vrouw. Pappi hield van planten en bloemen: ‘Als je van bloemen houdt, laat je ze met de voeten in de aarde groeien en bloeien. Afgeknipte bloemen sterven een langzame dood.  Daarom geen snijbloemen bij pappi’s afscheid. Beschrijft het kartonnetje dat pappi in het crematorium op het allerlaatste moment voor aanvang van mams afscheidsceremonie volpende een verwijzing naar de tortelduiven bij de hosta’s? 

Pappi zou Pappi niet zijn als hij geen boodschap achterliet. Terwijl ik aan zijn bed hartstochtelijk zit te snikken, strijkt er een koppeltje Turkse Tortels voor zijn raam bij de hosta's* neer dat zich door niemand laat wegjagen. Lievelieke komt me dat vertellen. Een eerbetoon? We hebben nooit duiven op het terras. Pappi's raam staat open, de vogels fluiten, Jim Reeves klinkt en het vogelpaartje blijft de hele morgen aanwezig. Volgens de dienstdoende intensivist in het ziekenhuis waren mams laatste woorden 14 jaar geleden: 'Ik wacht op m.' G. later: 'Die duifjes verklaren dat  pap en mam elkaar weer gevonden hebben. Ware liefde overwint alles.'



Alleen de symboliek al is zo troostend. Ik ben niet (bij)gelovig, maar ook de spirituele betekenis van Turkse tortels (vrede) was een speerpunt van Pappi. Tortelduiven verspreiden warmte en liefde en ze vertellen je dat je weer rust zult vinden na een nare periode. Lieve pappi, bedankt voor je kracht. Bedankt voor alles. Ik mis je.

Pap en mam weer samen?


klik op de foto's om te vergroten