donderdag 31 januari 2019

OVER MEISJES EN TOFFE JONGENS



Als je in ZIJN voorstelling meegaat, gaat hij met je mee. Francois is lauffreudig zoals onze oosterburen een hond die graag wandelt, noemen. Het weer laat het niet toe om in het kloosterpark te struinen. Francois pendelt tussen lift en zaal. Ditmaal keert hij niet om, maar stapt hij in de ijzeren doos met bestemming onbekend. De deuren sluiten. Een zuster holt ernaartoe, want het schakelbord met knopjes kan Francois niet meer bedienen.

De situatie doet me denken aan de conference van cabaretier Lebbis. Hans’ vader is dement en woont in een Amsterdamse zorginstelling. De man wil continu naar buiten, maar verblijft op een gesloten afdeling. Dan wil hij met de lift. Die is niet voor hem toegankelijk en de man wordt agressief. Hans en de verzorgers hebben er wat op gevonden. De muur tegenover de lift is veranderd in een fotowand met een zomers bos. Telkens als zijn vader naar buiten wil, stappen hij of een verzorger met hem in de lift. De deuren sluiten. De begeleider telt tot 15, drukt op ‘deur openen’, pingt en de deur opent op dezelfde etage waar ze waren. Voor Hans’ vader is er een wezenlijk verschil. Hij kijkt tegen een zomers bos aan en wandelt ernaartoe’. Verrukt: ‘Wat is het heerlijk om weer buiten te zijn!’ Wat Hans wil zeggen: als het kan, moet je in de denkwereld van een persoon meegaan, daar bereik je meer mee.

Terug naar Francois: hij blijft lopen, omdat hij nog sportief genoeg is en zijn vrouw zoekt. Als zijn vrouw er niet is, voldoen onze meisjes graag aan de beschrijving. De zuster snelt vooruit en ik haak mijn arm in die van Francois en zet de medley ‘En datte we toffe jongens zijn, dat willen we we-he-ten’ in. Een beproefd recept dat keer op keer werkt. Francois valt lachend in met: daarom komen wij overal. Overal, overal waar de meisjes zijn, waar de meisjes zijn. De medley is exact de tijd die we erover doen om van de lift naar de zaal te komen. Daar is een dameskransje gaande. De verzorgster (een vliegende non) heeft AndrĂ© Rieu reeds opgezet. Ze pakt een dolblije Francois bij de hand en walst zo met hem de zaal in. Prachtig!