zondag 8 december 2019

VAN STAL



Pappi vraagt zelf of er niet geposeerd moet worden met het verbluffend mooie eindresultaat. 


Kerst is voor velen tegenwoordig meer een sfeerfeest dan een religieuze viering. Ondanks dat hooggespannen verwachtingen voor een vrolijk kerstfeest zelden worden verzilverd. Twee of drie zondagen uitgeblust op bank uitbuiken, verplicht familiebezoek, ruzie met een te lollige oom in de olie, het kerstdiner met een gerecht dat je voor het eerst maakte en dat tegenviel, en last but not least uit pure meligheid/verveling voor de duizendste maal Sissi kijken. Wrang is dat alleenstaanden extra depri worden, omdat ze geloven dat iedereen gezellig Kerstmis viert.

De voorpret is vaak mooier dan 'verplichtingen'. Voor pappi kan de kerst niet meer stuk. De grote kerststal wordt, jawel, van stal gehaald. In de kapel van het Zorghuis wordt pappi voorzien van dozen met beeldjes, mos en kerstmuziek van weleer. Pappi pakt de beeldjes uit en groepeert ze op kleur en soort. Een met Brenda Lee meefluitende KanariePiet schaakt met de acht koningen. Begrijpelijk. Tutti heeft last van de winterblues en zoekt regelmatig een troostschouder; zelfs Sjef helpt vandaag niet. Mijnheer Demijne wil niet meehelpen: hij is nog een beetje ontstemd, omdat Sjimmie tijdens de Pietenbingo meer aandacht van mij kreeg dan hij. Jongens toch! In het voorbijgaan zingen zusters mee met Jingle Bells, Winter Wonderland en Let it snow. Bing Crosby, Frank Sinatra en Dean Martin zijn nog net zo aanstekelijk. 


Voor het eerst van zijn leven hebben we een kameel met vier poten, maar zoals altijd is er iets gebroken. In krantenpapier uit 1985 (waar een 56 cm bak van een tv in de aanbieding is voor 495 gulden en maar liefst 12 voorkeuzezenders!) rolt een onthoofde ezel. Pappi: 'Die kunnen we nog lijmen.' Hij neemt plaats achter de tafel waarop de kerststal staat. Maria krijgt een reserve Josef. Regelmatig steekt iemand het hoofd om de deur en voorziet hem van complimentjes. Aan zijn glundergezicht zie je dat hij het hoort, maar Pappi gaat onverstoord verder met het plaatsen van schaapjes, herders, de os en de ezel. 'Och de Jezus, passen de acht koningen en twee kamelen er nog wel op? En een bos wil ik er ook bij.'


Mos wordt met precieze vingertoppen aangeduwd. Schaapjes en hondjes worden telkens verzet: 'Moelijk stilzitten voor zo'n beestjes', verdedigt Pappi. Biezen kegels met klimop dienen als bomen. Tegen vijven vraagt pappi naar zijn fiets en om touw. O jee, maar het is om het bos vast te maken aan de kerststal. Vlug zet ik 'De herdertjes lagen bij nahahachte' in. Pappi haakt aan en doet zelfs nog een wiegwalsje op It's the most wonderful time of the year. That's the true (Christmas) spirit.

Pappi en zijn huisgenoten zijn te volgen via Facebook Zorghuis Tegelen


vrijdag 6 december 2019

WERK AAN DE WINKEL


Na een nachtvorst vallen de blaadjes allemaal tegelijk van de bomen. Pappi: 'Een man heeft gisteren de bladeren van het bordes geveegd. Maar of hij het goed heeft gedaan?' De zon heeft de mist opgelost: 'Zullen we gaan kijken?' Pappi gretig: 'Ja, want ik ben wel benieuwd.' Het bordes ligt er keurig bij en pappi kan niet anders dan dat toegeven. In stilte denk ik: knap van 'm. Hij de tuin in wijzend: 'Maar de padjes zien er niet uit.' In stilte denk ik: tuurlijk, ik wist het. 'Zal ik de bladhark halen? Dan schep ik de hopen in de groencontainer', opper ik. 'Doe maar', zegt pappi vlot. Hij harkt en harkt tot de groencontainers vol zijn en de paden schoon. Het is onderhand etenstijd. Omdat pappi sloft, stel ik voor dat ik de groencontainer naar voren breng en dat hij alvast naar binnen loopt. 'Om de dooie dood niet', zegt pappi, 'heb ik al het werk gedaan en ga jij (langs de vensters van de huiskamer lopen en) met de eer strijken. Ze warmen de soep wel voor me op!'

Meer over pappi en zijn huisgenoten op: Facebook Zorghuis Tegelen

PIETENBINGO



De surprisemiddag veroorzaakt ruim een uur van te voren gezellige chaos. Wat staat er te gebeuren? Eindelijk wordt er op de deur gebonsd. We zingen: hoort wie klopt daar kinderen. GiebelPietinnen strooien gul met pepernoten. De muziek gaat uit en nummers worden afgeroepen door de microfoon, zodat iedereen ze goed kan horen. Pappi moet worden overgehaald om mee te doen en laat zich van zijn fanatiekste kant zien. De veelal negentigplussers kruisen ijverig nummers weg of verzuchten: 'Hoe kan dat nou de afgeroepen nummers staan helemaal niet op het kaartje!' Sjoegele! We krijgen de slappe lach van honderdduizend maal 'Gaan we voor een rijtje?' Is dat horizontaal, verticaal, diagonaal of rectaal?' En: 'Is dat van links naar rechts?' Geregeld staat er iemand op scherp. Bardotje, een professionele kienmien, heeft als eerste prijs. Ze glundert naast 123456789Tieneke. 'Als er dubbele winnaars zijn, horen we de afgunstige mopperaars: 'Ik wist niet dat free play afgestreept mag worden.' Of: 'Ik miste net de belangrijke nummers.' 'Maak dich neet zo drok', lacht Tante Leen, trotse winnares van twee winterse prijzen, best een beetje vals. Bij nummer 11, vult de zaal: 'de gek zelf' aan. Bij 10 repeteert Mijnheer Demijne melig: 'Wie niet weg is is gezien.' Nummers worden regelmatig geëchood. De secondanten die meekijken, horen meer dan eens van de betreffende bewoner: 'Moet ik deze echt aankruisen? Weet u het zeker zuster?' 'Schudden met die zak!' 'Het is de zak van Sinterklaas, maar waarom hebben de pieten die dan?', vraag Mijnheer Demijne zich af. 'Ssst.' Het is maar een spelletje, maar iedereen heeft het puntje van de tong uit de mond steken van spanning - frappant ook dat de hele middag niemand naar de wc hoeft! Van ongeduldigen horen we: 'Is nummer x al geweest? Oh, maar dan had ik ook kien!' E. durft niet te roepen, omdat er bij valse kien een Sinterklaasliedje moet worden gezongen: 'Ik krijg er nu al buikpijn van. Ik roep niet hoor.' De GiebelPietinnen strubbelen met de petieterige bingoballetjes: 'Die zouden het pepernootformaat  moeten hebben.' Als de tuinman driemaal wint, schuift hij een prijs door naar buurman E. die telkens een nummer achter het nest vist. Het is een sneeuwman wiens buik verlicht in alle kleuren van de regenboog. Als roze blijft hangen, duwt E. het lampje met een slap handje van zich af: 'Ik ben geen homo.' De buurvrouw van de zeute grapt: 'Nou, je hebt er anders wel een handje van, bovendien is er helemaal niets mis met homomannen.' E. lacht wijs en wacht zijn kans af om het vermaledijde roze sneeuwmannetje te dumpen. Tante Poes wil, voordat de GiebelPietinnen naar Spanje koersen nog met ze op de foto: 'anders geloven ze thuis niet dat ik hier was.' Het was weer een gedenkwaardige lollige middag.


De bijbehorende foto's van de Pietenbingo zijn te zien op Facebook Zorghuis Tegelen 6 december.

maandag 25 november 2019

ADRESSERING


Een onvoorstelbaar staaltje van een disfunctionerend brein van een dementiepatiënt

Pappi duwt me, licht verontwaardigd, op zijn kamer een envelop onder de neus: 'Moet je nou kijken. Zijn na al die jaren eindelijk mijn voorletters en mijn achternaam correct geschreven, klopt het adres niet. Hoe komen ze erbij: ik heb zelfs nooit in de Annastraat gewoond. Ik heb het al doorgestreept en het goeie adres [zijn geboortehuis] opgeschreven. Wil jij hem voor me op de post doen?' 'Is goed', zeg ik, want hoe leg je dit uit? De brief stop ik in mijn handtas. Pappi ziet de brief verdwijnen: 'Niet vergeten he, want misschien is het belangrijk nieuws voor me.'

Pappi en zijn huisgenoten zijn te volgen via Facebook Zorghuis Tegelen

dinsdag 19 november 2019

ZONDAGSGELD


Tijdens het maandelijkse huiskamergesprek met de bewoners over de mate van hun welbevinden, horen we niets dan lof. Fijn om te horen. Op de rondvraag 'Of er dan echt geen wensen zijn?' antwoordt het Maggivrouwtje rap: 'Zondagsgeld.' De mevrouw die geboren is in de tijd dat een ulevel*, lolly, karamel of noga rond een cent kosten, vraagt maar liefst 1 gulden zakgeld per week; een godsvermogen in de jaren dertig. Ze wordt overboden door Elsjefiederelsje met 5 dubbeltjes. De anders zo bescheiden E. kan niet achterblijven: 'Voor een autootje.' Het Maggivrouwtje: 'Ik spaar het zondagsgeld ook hoor.' Een bestemming heeft ze er nog niet voor. Gewoon uit zuinigheid en dat je altijd wat achter de hand hebt.' Daar heeft Cornelia Hopsasa geen oren naar: 'Als ik zondagsgeld krijg, koop ik er allemaal snoep voor en dat prop ik allemaal tegelijk in mijn mond.' Haar gezicht bevestigt haar woorden: 'We zijn met twaalf broers en zussen, anders vis je achter het net.'

* een ulevel is een vierkant gestold suiker snoepje

maandag 18 november 2019

INTOCHT VAN SINTERKLAAS



De activiteitenbegeleidster kleedt de haard knus aan met pakjes, de zak en andere Sinterklaas attributen. Het mag, want Sinterklaas is aangekomen. 'Hoeveel kilo?' vraagt Tutti gevat en guitig. Haha. Ze trekt haar trui omhoog en toont haar buukske dat door een te strakke tailleband in twee ringen wordt verdeeld: 'Net zoveel als ik?'  'Dat valt best mee. De knoop staat op springen, maar zit er nog aan. Je komt nog niet in de buurt van de bolle buik van de kerstman.'


CORVEE


Samen met Merie CORvee! Er wordt heel wat afgelachen tussen die twee.