donderdag 23 januari 2020

DAG VAN DE GEBARENTAAL



Gebarentaal is handig bij storm en wind, onder de droogkap, tijdens een stille missie, voor als je niet kunt of mag praten en slechthorendheid. Met gebarentaal geef je door middel van (nonverbale) visueel-manuele taal emoties, begrippen en handelingen weer. Tijdens de ochtendactiviteit communiceren bewoners via een 'universele'gebaren taal met elkaar. We beelden ongeveer 50 handgebaren uit die uiteraard gepaard gaan met de nodige ongein. Bij het signaal voor te hard geluid worden de vingers in de oren gestopt, beide handen tegen de oren gedrukt of staan mensen gewoon en lopen weg om aan te geven dat de herrie niet om aan te horen is. Het begrip 'lotje getikt' weigeren de bewoners te kennen. Wel draaien ze de vinger naast de slaap, tikken ze op hun voorhoofd en zeggen ze: 'Koekoek!'

Voor wie het spel wil spelen hieronder een gedeelte van de lijst die we uitgebeeld en gefotografeerd hebben:

Nattevingerwerk – wijsvinger aan de tong en laten zien
Kalm aan – terughoudend gebaar met horizontale vooruitgestoken hand
Stoppen – hand opsteken met de handpalm naar voren toe/ gebalde vuist vanuit ellebooghouding
Turen – zijkant van de hand boven de wenkbrauwen (om de zon te weren)
Verrekijker – vuisten met kijkgat voor een oog
Oorverdovend geluid – handen op beide oren of vingers in de oren steken
Stilte – wijsvinger voor getuite lippen
Wat zeg je? – hand als schelp tegen oor
Schei uit/laat maar – slappe hand naar voren wegwuiven
Lange neus trekken – 1 of 2 (gespreide) handen tegen neus
Heet – wapperen met de handen, zweet van het voorhoofd vegen
Verbazing – hand voor de mond
Schrik – handen op de wangen of (grote schrik) voor het hele gezicht
Windrichting voelen –  armen spreiden (en kijken of je omwaait) of de wijsvinger bevochtigen en in de lucht steken. NB De droge kant is waar de wind vandaan komt.
Prakkiseren – wijsvinger en duim aan kin wroeten of duim tegen kin, wijsvinger over mond
Hello & goodbye – zeg maar dag met het handje. Hallo is 1 x hand opsteken of bij de schouder pakken (goede vriend). Gedagzeggen bij afscheiden meermaals zwaaibeweging kushandje
Peinzen, diep nadenken – handen op de slapen, gestrekte handen tegen elkaar met neus ertussen 
Geldgebaar – duim en wijsvinger tegen elkaar wrijven (money honey, pingping, poen, poen, poen)
Slaap – gapen, hoofd schijn hand(en) tegen elkaar tegen een oor
Wakker worden – met de knuisten in de ogen wrijven, armen breed uitrekken
Vieze smaak – tong uitsteken
Vieze reuk – neus dichthouden (vleugels of topje)
Goedkeurend – applaudisseren of duim opsteken
Smiespelen – hand schuin voor de mond en naar een kant leunen
Goed gedaan – klap op de schouder, duim omhoog
Ontkennen – schouders ophalen, opengevouwen handen tonen
Smullen – hand op en neer langs zijkant gezicht bewegen, ism tong langs lippen vegen
Iets niet snappen – op de kruin krabben
Spijtgebaar – hand op het hart
Bekijk hem maar – de middelvinger geven 
High five – jouw handpalm tegen die van een andere persoon
Bidden - verstrengelde vingers in een vuist
Pico bello – wijsvinger in een O tegen duim, andere vingers omhoog

woensdag 22 januari 2020

BLAASONTSTEKING


Een urineweginfectie komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen. Vrouwen met een verminderde weerstand en vrouwen van wie de moeder regelmatig blaasontsteking had/heeft, zijn extra kwetsbaar. Bijna alle blaasontstekingen worden veroorzaakt door darmbacteriën die zich normaal in het gebied rond de anus bevinden. Wanneer darmbacteriën via de plasbuis in de blaas terechtkomen, kunnen ze aan de blaaswand gaan kleven en zo een ontsteking veroorzaken. Het is overigens onvoldoende bewezen dat de juiste veegrichting aanhouden (van voor naar achteren schoonvegen) blaasontsteking voorkomt.

Deze doe-het-zelftips voor vrouwen zijn het proberen waard: 

Drink ten minste 1,5 liter water per dag, tenzij de dokter anders voorschrijft.

Bezoek regelmatig het toilet. Geregeld wateren spoelt de bacteriën weg.

Ben je langzaam ter been? Ga bij (een vermoeden van) aandrang gelijk naar de wc. De plas ophouden verzwakt de blaasspier.

Je blaas grondig legen tijdens elk toiletbezoek doe je door goed uit te plassen/uit te lekken. Kantel zittend ietwat voorover, zodat ook die laatste druppels je blaas verlaten. Oefening baart kunst.

Drink voor het naar bed gaan ‘s avonds een glas sinaasappelsap met citroen: het maakt de urine zuur. Let op: niet geschikt voor suikerpatiënten!

Gebruik cranberrycapsules of drink tweemaal per dag een glas cranberrysap. Het is bewezen dat een aantal bacteriën zich hierdoor minder goed aan de blaaswand kan hechten. Let op: als je bloedverdunners gebruikt via de trombosedienst kan cranberry hierop invloed hebben. Overleg daarom altijd eerst met de trombosedienst.

Preventiemaatregelen tegen blaasontsteking geven geen garantie, maar als je vaker de pineut bent, is het ’t proberen waard. Bij gezonde volwassenen verdwijnen klachten over het algemeen na drie tot vijf dagen vanzelf. Bij ouderen is het raadzamer om bij de eerste symptomen maatregelen te nemen. Moet je aan de antibiotica: laat de huisarts noteren bij welke je baat hebt. Er zijn namelijk diverse soorten antibiotica die bij iedereen verschillend werken. Uitgebreidere informatie vind je in de folder ‘blaasontsteking’ bij de huisarts of via thuisarts

Bron: rubriek 'ouderdomskwalen en remedies' PauwPraat

maandag 20 januari 2020

VEURPREUVE


In de planning zit Dead or Alive* maar op verzoek proeven we in de kapel alvast een beetje aan de vastelaovend. Mee met de muziek kan op twee van onze Spotify speellijsten: Zorghuis Vastelaovend en Zorghuis Schlagers. Grietje vraagt een oud volksmelodietje aan dat vooral met Weihnachten gedraaid wordt. Tante Leen kwinkeleert Weisst du wieviel Sterne stehen naadloos mee. Grietje hoort naast Duitse ook graag Limburgse leedjes. Mooi! Daar hebben we meer liefhebbers voor. JJ gaat helemaal op in haar keuze: Gutenmorgen Sonnenschein in het Frans: quand tu chantes. Floris galmt met een warme stem Venlo am Rhein en andere vroegere nummers uit het Stedje van lol en plezeer. Als de melodie zich ervoor leent, doen de tuinman en hij een duet. Zingen en de tekst lezen is voor de Witte Dame momenteel onmogelijk, maar ze verzekert ons dat ze geniet van de afleiding. Tante Leen heeft het hoogste lied. De tuinman seint mij in als versies met te veel coupletten ingekort dienen te worden. Medley's met pakkende refreinen zijn een uitkomst. Nederlandstalige carnaval is vloeken in de kerk, maar Bij ons staat op de keukendeur (Bosschenaren de Twee Pinten) en aanverwante carnavalskrakers zoals Mien waar is mijn feestneus worden omarmd; Toon Hermans komt tenslotte uit Sittard. Roosje mort tijdens het bezoekuur om vrolijk bij ons binnen te stappen met een enthousiast: 'Hossa!' Ze heeft Seminio permanent ingeruild voor Rex Gildo en is in opperbeste stemming. Voor Mijnheer Demijne mag Catharina Valente in de herhaling. Sjef [Diederen] plukt de ijsberende Tutti uit de gang. Haar dochter is zojuist vertrokken en ze heeft zichzelf gezond verklaart, laat ze tijdens het sjoenkele weten. Grietje (een vitale dame van 95!) die haar halve leven in een koor heeft gezongen, meldt bij elke plaat: 'Dit is niet het origineel.' Van de uitleg dat dit geremasterde digitale versies van langspeelplaten van de oorspronkelijke zangers zijn, gelooft ze geen snars. Die nummers zijn allemaal van HAAR koor. Och, en dat ze telkens een maar vooruit zingt ... Wat kan 't gaeve, zoe is 't laeve. We doon maar allemaol wat water beej de wien. Roosje kan gedachtelezen: 'Proost!' Dit is het einde (dat doet de deur dicht) moet het slot van deze wederom gezellige meezingmiddag aankondigen, maar we doen, ditmaal staand, uit volle overtuiging nog eenmaal het Limburgs Volkslied en  Geneet van ut laeve. Kwart over vijf gaat het in polonaise naar de huiskamer waar de overige bewoners al aan de boterham zitten.


*Bij de vorige bijeenkomst vroegen de bewoners bij elke artiest of hij of zij nog leeft. JJ kwebbelde iedereen de oren van het hoofd, waardoor er niets van een serieuze koorrepetitie terechtkwam. We spraken af dat we de volgende keer 'Raden maar' doen: welke zangers zijn nog onder ons zijn en welke hebben een tuintje op hun buik.

zaterdag 18 januari 2020

BIJ GEEN GEHOOR




Dat oren blijven groeien, kan naar het rijk der fabelen worden verwezen. Hoe zit het dan wel? Oren bestaan uit elastisch kraakbeen. Bij het voortschrijden van de leeftijd neemt de elasticiteit af. Tijdens dat verouderingsproces gaat alles - gratis en voor niks - hangen. De huid rimpelt en oren rekken in verhouding extreem uit.

Voor het waarnemen van geluid maakt het geen verschil of je poezelige oortjes, olifantenwappers of zeilen hebt. Echt flauw: de oren worden groter en het gehoor neemt naarmate de ouderdom vordert af. Een gehoorapparaat is voor een hoogbejaarde dikwijls geen optie omdat het afstellen te ingewikkeld is. Soms kan de oren laten uitspuiten soelaas bieden.

Tips om de communicatie met een slechthorende te verbeteren:

Een goed gesprek voer je op een rustige plek onder vier ogen.

Toon je sprekende mond, zodat de gesprekspartner kan liplezen. Gemiste klanken worden    op die wijze visueel aangevuld

De persoon aantikken en het eerste woord (de naam en luister) hebben attentiewaarde.

Bij gehoorverlies zijn hoge tonen (bijvoorbeeld bij kinder- en vrouwenstemmen) moeilijker    of niet waarneembaar.

Spreek op je normale volume! Hoe luider iemand praat, hoe slechter de articulatie wordt.

Schrijf onderwerpen die de ander niet verstaat op een blocnote. Nog praktischer is een        laptop waar je delen van de conversatie (in koeienletters voor slechtzienden) intypt en      beelden kunt tonen.

De slechthorende initieert de oversprong naar een ander onderwerp. Zo heb je het beide    over hetzelfde.

Bron: rubriek 'oudersdomskwalen en remedies' PauwPraat

donderdag 16 januari 2020

TERUGBLIKKEN


Pappi vraagt zoals wel vaker naar zijn familie waarvan de meesten in Gelderland wonen/woonden. 'Woonden' omdat het gros overleden is. In de huiskamer zie ik vaak dochters met hun moeders terugblikken in vergeelde fotoalbums. Uit het notenkastje dat pappi vermijdt open te maken omdat het volgestouwd staat met fotoalbums uit 'die goede oude tijd' pak ik de bovenop losliggende stapel zwart-witfoto's met statige bruidsparen van weleer. Pappi pakt ze ongeïnteresseerd één voor één aan om ze meteen weer op tafel te keilen. Ik laat hem ook een recente foto van Biesemenneke himself op mijn smartphone zien: 'Kijk! Vroeger waren foto's in sepia of zwart-wit en dit ben jij nu in kleur en digitaal. Hij: 'Wat een dikkop en waar zijn mijn krullen? Heb je er nog meer van mij?' Ik: 'Volgens mij hengelt er hier iemand naar een complimentje, want je staat er hartstikke goed op.' Hij lacht guitig, terwijl hij over zijn stoppeltjes strijkt.

Foto's kijken, al was het maar enkele minuten, was een slecht idee. Een kwartier later denkt hij dat de bruidjes in het grijs en paars satijn en bruidegommen in pandjesjas en hoge hoed die middag op bezoek zijn geweest in plaats van allang overleden. Omdat hij anders ontdaan zou raken, ga ik mee in de term: niet terugblikken met herinneringen, maar laat herinneringen je meevoeren. Mijn afspraak erna verzet ik een uur. Pappi verhaalt uitvoerig over boerenbruiloften met witte kippen, mijn broer als bruidsjonker (een miniatuur bruidegom) die nog geen vijf minuten nadat hij het bijpassende wandelstokje in de knuistjes gedrukt kreeg het doormidden knakte, het vijftigjarig huwelijksfeest van zijn ouders in een heuse schouwburg, en mijn moeder die zo zenuwachtig was op de trouwerij van mijn broer dat ze het bruine wenkbrauwpotlood als eyeliner gebruikte en compleet in paniek raakte toen ze haar 'bloeddorstige' ogen in de spiegel zag. 

Wanneer ik aanstalten maak om te vertrekken, trekt hij ook zijn jas aan. 'Jij hoeft geen jas aan, de eetzaal is binnen', zeg ik. Er volgt een conversatie over waarom ik niet mee eet, waarom ik wel naar huis mag en hij niet. Hij: 'IK ga mee. We zijn samen naar de bruiloft gegaan en we gaan ook samen naar huis. Zo hoort het: samen uit, samen thuis!' trekt ook hij tegenwoordig de jas aan Ik ga mee! Ik jokkebrok door te zeggen dat we met de auto gaan en hij geen jas aan hoeft. Gewillig hangt hij de jas terug in de kast. We wandelen op verzoek van pappi als pas gehuwden gearmd naar de eetzaal. Mijn knipoog is de wenk voor zuster N. om hem ongemerkt van mij over te nemen en naar zijn plaats te begeleiden. Haar 'Wat wilt u op de boterham?' is genoeg om mijn aftocht te doen vergeten.

woensdag 15 januari 2020

HET SINTERKLAAS-EFFECT


een opgeduikelde anekdote uit december 2018 nu als blog
Een sombere druilerige zondag rustdag. Ondanks dat de huiskamer goed bevolkt is, is het er muisstil. De ene helft volgt op Ziggo sportkanaal Max Verstappen. De anderen volgen analoog het schaatsen. Zo kort voor Sinterklaas zitten alle 'kindertjes' braaf voor de tv. Pappi herkent de zaal (zoals hij en ik de huiskamer noemen) niet: 'In mijn zaal hangen geen vlaggetjes. Waarom is alles telkens zo anders dan ik het me herinner?' 'Versieren doen ze niet om jou te pesten pa', zeg ik. 'Kom hier maar aan tafel 1 zitten, dan doen we een potje domino', hem een duwtje in de goede richting gevend. Hij foetelt en ik mag met niemand praten (zelfs geen gedag zeggen), nergens naar kijken of ergens op reageren dan op hem. Een huisgenoot vraagt of hij bij ons mag komen zitten. Ik, een stoel bijschuivend: 'Gezellig!' Pappi bot 'Nee!' zeggend en de stoel wegschuivend: 'Jij bent hier voor mij en niemand anders.' Ik geschrokken: 'Dit is zeer onbeleefd. Jij hebt me geleerd om sociaal te zijn en altijd aardig te wezen. Pappi resoluut streng en strikt: 'Dan trek ik dat bij deze in.'

BEKENDEN


Een opgeduikelde anekdote uit augustus 2018 nu als blog
Met pappi is het nooit saai. Pauze in 't Zaelke. Pappi kent hier niemand, maar hij ziet overal bekenden. Wijzend naar het KBO magazine op tafel met Marco Bakker op de cover: 'He, da's een oude collega van me. Henk heet hij en hij is machinist.' Ik schiet in de lach'Dat zal Marco niet leuk vinden.' Pappi fronsend: 'Oh, jij kent hem?' Voordat ik dat moet uitleggen, ziet pappi een solo artiest de bühne opgaan. Pappi: 'He, daar heb je Jan. Jouw ome Jan treedt op als Vandersteen met zijn derde been. Leeft die eigenlijk nog?' Meteen doorgaand: 'Och, en daar heb je Ben Verdellen.' [Het is een lookalike] Verwonderd en verwilderd om zich heen kijkend: 'Het hele spoortje is hier.' De dirigent red me door zijn dirigeerstokje af te tikken en op te heffen.