maandag 30 januari 2023

OME COR


Vandaag 95 jaar geleden werd mijn pappi geboren. 2 mei 2020 is zijn sterfdag, nu bijna drie jaar geleden. Vanaf die dag zijn er geregeld toevalligheden. Pappi is nog steeds nabij en dat voelt fijn.

Bij binnenkomst in een zaaltje steekt een mij onbekende man spontaan zijn hand uit. Hij stelt zich voor als: 'Ome Cor'. Cor was pappi's roepnaam. Mijn prepaidkaart laat ik half december omzetten in een telefoonabonnement. Het nummerbehoud aanvragen duurt langer dan gedacht en treedt, vandaag in werking op pappi's geboortedag. Als ik de tv-gids van afgelopen week nonchalant in de oud papierbak kieper, trekt mijn oog naar een opengevallen pagina met aanbevolen films. Prominent in het midden Martin van Waardenbergs film: Ome Cor. Een sympathiek en geslaagd komisch drama; helemaal hem.

Zo duikt er telkens iets op dat naar pappi herleidt. Alsof we 'm ooit zouden vergeten. xxx

vrijdag 27 januari 2023

KANTOORPERIKELEN

 

uit de serie: met hart&humor

De zorgmedewerkers van Warm Hart Zorghuizen spenderen hun tijd liever aan de bewoners dan aan overbodige administratieve rompslomp. Deze krantlezende mevrouw vroeg zich af waarom er bijna nooit iemand in het kantoortje te vinden is: ‘Zijn we onderbezet? De zuster grapte: ‘Hoezo? Zou u wat voelen voor een kantoorbaan?’ Mevrouw bood spontaan haar hulp aan. Zo lief!

maandag 23 januari 2023

OLD LIVES MATTER

 

Signed by Miff

Kijk hier houden wij nou van. Een krasse dame die de spuitbus ter hand neemt om iets toe te voegen aan de black en white leuze.

woensdag 18 januari 2023

HOP PAARDJE HOP

hop paardje hop, landauere, carriage, coach

Noodgedwongen zit ze in een rolstoel. Vivian vindt het verschrikkelijk. Aan mij de onverkwikkelijke taak om haar erin te houden en het acceptabel te maken. Dat ik door haar mijn rolstoelrijbewijs moet halen interesseert haar niks. Ik gooi het zielig doen faliekant om. Via een eindeloos sprookje over een prinses wordt de rolstoel een koetsje. Betoverd blijft ze geconcentreerd stilzitten. Als ze op een gegeven moment hoogstemmig en geaffecteerd vraagt of ze zelf het span paarden (witte!) mag uitzoeken, weet ik dat het sprookje overtuigend is. Het worden maar liefst vier witte. 'Wel wat veel voor zo'n klein koetsje', knipoog ik. Vivian stellig: 'Ik trouw maar een keer. Dat weet ik toevallig.' Ik bied haar aan om de denkbeeldige teugels over te nemen. Dat vindt zij weer overdreven.

woensdag 11 januari 2023

ALLES UIT HET LEVEN HALEN

 leef

Je leeft maar een keer. Alles uit het leven halen is tegenwoordig een bekend fenomeen. En wat blijkt: hoe drukker je bent, hoe actiever je wordt. Juist als je niets om handen hebt, wordt elke handeling steeds meer een opgave. Voor het gros dan, want er zijn mensen die al luierend het best gedijen. Leven met zo weinig mogelijk op je agenda. 

Volgens hoogleraar neuropsychologie en bewegingswetenschappen Erik Scherder holt het menselijk brein hard achteruit als je niets doet. Weinig doen betekent ook sneller oud worden. Leef niet naar je leeftijd. Leeftijd is geen barrière, het is een beperking die je jezelf oplegt. Blijf uitdagingen aangaan, stap af en toe eens uit je comfortzone. Ons brein vindt het fijn als je moeite voor iets moet doen, zo blijft het beter in conditie.

vrijdag 6 januari 2023

MENUKAARTJES

menukaart driehoek
Alles draait om beleving. Voor iemand met dementie die zich niet jarig waant en voelt, kun je toch de spreekwoordelijke slingers ophangen. Ter voorbereiding bespreken we Mimi's verjaardagsmenu. Dat doen we drie keer en met plaatjes, zodat ik zeker weet dat ze het vaker genoemde echt lekker vindt. De nog immer beschaafde Mimi verafschuwt slingers, hoedjes en drukte. 

Het door mij voorgestelde menukaartje vindt ze aanvankelijk overbodig, maar bij nader inzien toch chic. Ze kiest voor rozenpapier, waarop ik met sierlijke krullen haar lievelingsgerechten opschrijf: tartaar met champignonsaus, goudgele krieltjes uit de oven, doppertjes en als toetje zomerkoninkjesbavarois. Haar naam en leeftijd voeg ik ook toe, zodat ze op de grote dag niet kan ontkennen dat het om haar gaat.

Op de grote dag heeft Mimi geen weet van haar leeftijd en verjaardag. Toch zorgen de kleine aandachtdingetjes ervoor dat ze zich speciaal voelt.




SNEEUWBOL

 

Op de zusterpost hangen veel nieuwjaarskaartjes. Wintersportliefhebster Simone heeft geen kaartje gestuurd. 'Zullen we er samen eentje maken? Dat hebben de lieve zusters wel verdiend.' Dat vindt ze attent. Mevrouw zoekt de kleur en de decoraties uit, ik plak ze er op haar aanwijzingen op. 'Nu de tekst', wijs ik naar de blanco binnenkant. Daar hoeft ze niet over na te denken: 'Gewoon doorgaan zoals het gaat. Klaar.' 

De tijd die we, zoals verwacht, over hebben besteden we aan het maken van een sneeuwbol. Een schoon leeg jampotje, stickers, nepsneeuw in diverse diktes en een van te voren geprepareerde mini-skiër die aan de onderkant van het dekseltje mag bengelen. Simone vindt het erg grappig en kan niet wachten tot ze mag schudden. Ze schudt wild en de skiër belandt in een sneeuwstorm. Simone denkt dat ze iets fout heeft gedaan en legt de schuld meteen bij de skiër: 'O jee, die is off piste gegaan. Dat mag helemaal niet.' Very funny. Ze zucht opgelucht als alle sneeuw op de 'helling' is neergedaald. Helaas mag ze de sneeuwbol niet houden. Later meent ze namelijk dat de sneeuwbol een voor kerst versierde suikerpot is. Voor je het weet wil ze ervan snoepen.

woensdag 4 januari 2023

WARM AANBEVOLEN

 

Bij Warm Hart Zorghuizen vind je volop banen van betekenis. Onze locaties: Ulestraten (Limburg), Zuidwolde (Drenthe), Oosterbeek (Gelderland) en Oudenbosch (Brabant).

zondag 1 januari 2023

DOORDENKER

jaarwisseling

De dienstdoende zuster neemt op oudejaarsdag afscheid met een jolig: ‘Tot volgend jaar!’ Een geschrokken bewoner: ‘Zien we je zólang niet?’ De zuster lachend: ‘Morgen is het toch al volgend jaar.’ De bewoner opgelucht: ‘Ik dacht even dat je met vakantie ging.’

woensdag 28 december 2022

HARTVERWARMENDE HUMOR

 cartoon

Humor relativeert. Als samen kunnen lachen en humor behoren tot je standaarduitrusting, dan ben je het waard om serieus genomen te worden. Deze lieve dames vroegen gewoon om een cartoon!

Warm Hart Zorghuizen

maandag 26 december 2022

KERSTKAARTEN

 schaatsjes


De nagenoeg blinde Willemien meet haar populariteit aan het aantal kerstkaarten. Voor haar heb ik geen kerstkaart, maar decoratieve houten schaatsjes waar ik mijn wens voor haar aan heb gehangen. Ze voelt de vorm: 'Van die laarzenschaatsen heb ik altijd willen hebben. Nooit gekregen natuurlijk. Daar was geen geld voor.' Gelukzalig zuchtend: 'Ik heb er meer dan tachtig jaar op moeten wachten, maar nu heb ik ze toch!' Ze is er blij mee. Nog blijer wordt ze van de stapel kerstkaarten die ik haar overhandig. Zij is de laatst levende in de familie dus houd ik drie kaarten van collega's in mijn handen en een stapeltje bewaarde van mezelf van verleden jaar. Ik duw ze in haar handen. Ze is dik tevreden met het aantal mensen dat aan haar denkt. 

Moi: 'Ik zal ze voorlezen. Willemien: 'Fijn, want ik heb geen macht meer in mijn handen. Ik lees fantasiewensen voor van bedachte buurvrouwen, vriendinnen, familie en de kapper. Ze 'kent' ze allemaal: 'Ach wat leuk van Jan en Thea, Beppie is zo'n schat die al vanaf ons trouwen een kaartje stuurt, oh Margot die leeft dus nog ...  Of Willemien het meespeelt omdat ze denkt dat ze afzenders moet kennen of dat ze een nog grotere fantasie heeft dan ik, laten we een mysterie. Hoe dan ook geniet ze. De middag vliegt om. Wanneer ik mijn jas en tas haal, zegt ze oprecht: 'Wat hebben we het fijn gehad! Maar nu ben ik moe, voldaan moe.'

zondag 25 december 2022

WHITE CHRISTMAS

 

Het is kerstavond en we zitten voor de kerststal waar we traditiegetrouw de beeldjes dichter naar het stalletje schuiven. Ineke en ik discussiëren nog een beetje wie er van de herders voor mag dringen. Ineke geamuseerd: 'Zet de mannen maar bij Jofes en de schapen naast Maria. Zo gaat het op partijtjes ook altijd.' Jofes brengt fondantkleurige herinneringen boven net als elke generatie gerelateerde muziek. Ik weet zeker dat Ineke uit de tijd is van Bing Crosby en white christmas

Via Spotify draai ik de liedjes af van de meest verkochte kerstelpee allertijden. Achter haar schitteren ledlampjes in een minitree op het dressoir. Ik zit met een groene kerstmuts op tegenover haar. Natuurlijk draai ik de kersthit uit mijn kindertijd mele kalikimaka in de hoop dat ze dat ook herkent. Met fonkelende ogen zoekt ze mijn hand en vindt die: 'Oh, dat ik dat nog mag horen.' Haar bibbervingers tappen met de muziek mee. Ineke: 'Ga jij naar de nachtmis? Ik allang niet meer. Soms naar het kapelletje.' We hebben het over hoe Kerstmis van vrede op aarde is veranderd in een willekeurig feest van vreten op aarde. En dat daar voor- en nadelen aankleven. Ineke vindt het hier en nu gezellig. Uit het niets: 'Heb jij de sauzenbroodjes uit de diepvries gehaald?'

ROLSTOEL

vintage rolstoel

Mina was in haar actieve leven een fervent tennisster tot dementie haar zo aftakelde en zelfs in een rolstoel dwong. De compleet op haar aangepaste hightech uitvoering accepteert ze desondanks niet. Ze klaagt en kermt zo hard dat zelfs slechthorende medebewoners opkijken: 'Ik heb pijn in mijn arm. Het komt allemaal door die rotstoel. Mijn armen liggen de hele dag raar.' Mina wordt gemonitord en is minutieus onderzocht. Er is geen aanleiding gevonden voor pijnklachten.

Ik breng haar op andere gedachten door de waarheid te bespelen. Moi: 'Komt het wellicht van het tennis?' Mina met gespitste oren open voor opties: 'Tennis?' Moi: 'Ik meende gehoord te hebben dat u vanmiddag een potje tennis heeft gespeeld. Klopt dat niet?' Mina twijfelt. Moi: 'Ik hoorde ook dat u gewonnen heeft. Ik heb er geen verstand van, maarrr zou het kunnen dat u uw backhand zo fanatiek heeft ingespannen dat u er tijdelijk last van heeft?' Mina bevoelt haar pols, terwijl ze eerder elleboogklachten aangaf: 'Nou je het zegt. Dat heb ik vaker gehad. Dan heb ik me vast weer uitgesloofd. Ik haat verliezen.' Ze gooit haar hoofd achterover. Moi: 'Opgelost! Het mooie is dat we weten we dat het morgen weer over is.' Ik kijk haar prijzend aan: 'Feit blijft dat u gewonnen heeft.' Mina bevoelt haar pols, schikt zich comfortabel in de rolstoel, trekt ingenomen met zichzelf haar schouders op: 'Natuurlijk heb ik gewonnen.' We horen haar niet meer over pijnklachten. 

dinsdag 20 december 2022

KORTE KERSTVERHAALTJES

 handenwarmer

Aan de hand van ingestuurde korte verhaaltjes in het KBO PCOB magazine wordt haar geheugen opgefrist. De onderwerpen verweef ik met haar eigen leven: het knikengeltje, de collectezak waar je verplicht iets in moest doen terwijl je spaarvarken lonkte, de harde houten kerkbanken zonder kussen die voor de welgestelden vooraan op de eerste rijen waren, koude voeten in te krappe schaatsen, ijsbloemen op de ruiten en echte kaarsjes in de kerstboom. Ik neem haar mee naar de vijftiger jaren toen haar kinderen klein waren. Ze gaat er met glinsterende oogjes vol in op. Voor even is ze weer de jonge moeder met klokkend teddymanteltje, gehaakte baret en gesatineerde mof van konijnenbont.

Een Saar snapt wat nodig is!

vrijdag 16 december 2022

WIE IS MARIA?

kerstgroep

De kerststal moet worden opgezet. Ik vertrouw op omi. Zij afwijzend: 'Ik ken die beeldjes niet.' Ouderen moet je een beetje aanzwengelen. We hebben grotpapier om te verfrommelen, kussens en een dikke deken om een heuvel van te bouwen, fluorescerend groen mos uit het bos, een ondermaats stalletje en een zowaar complete kerstgroep. Alles ligt onder haar handbereik en vanzelfsprekend gaat ze er in mee. Er is een vaste volgorde om alles neer te zetten maar daar doet omi niet aan.

Elk gipsbeeldje bespreken we. Het eerste is een keeshond, die gaat in het hok (het stalletje). Kees heeft een baasje nodig. 'Mag dat ook een vrouwtje zijn?' vraagt omi die zelf honden hield. Ik pak Maria met steil bruin haar en een knielende herder met blonde lokken en een baard. Ik toon ze van achteren. 'Wie is wie?' Omi wijst de blonde aan, want Maria heeft licht haar. Dat dacht ik ook. Ik draai beide beeldjes om. Proest. Zij: 'Maria heeft een baard! Die valt af!' De donkere knielt bij de hond neer. Ik pak kindje Jezus. Zij royaal: 'Leg 'm er maar bij. Zo moederziel alleen is niet leuk.'

Maria krijgt een man, ondanks of omdat ze onbevlekt ontvangen is. Omi hoofdschuddend: 'Dat we dat ooit geloofden. En die Jozef op zijn 'schandalen' dat was maar een sufferd in mijn ogen. Die liet zich voor het karretje spannen.' Ik stel olijk voor: 'Als we dan toch mogen kiezen, laten we Maria kennismaken met een andere man.' Omi kiest meteen een koning. Ze viel voor de kroon: 'En hij heeft geen baard, dat prikt. Hij is knap, (bruin dus welvarend omdat hij tijd genoeg heeft om te zonnen) en hij heeft vast huisbediendes, dan hoef ik nooit meer te koken.' Voor mij is het bijna spelen met Barbie en Ken.

Ik pak de os en de ezel: 'Welke links en welke rechts?' Omi: 'Zet ze maar rug aan rug dan houden ze elkaar warm. Het is koud waar ze wonen.' De kameel spreekt niet tot de verbeelding. Die ontbrak bij haar en bij ons thuis. Omi: 'Zet 'm maar bij de os en de ezel. Ze eten vast hetzelfde, da's gemakkelijk met voeren.' Voeren? Ik pak een donkere kamelenverzorger met felrode lippen in een kleurrijke uitdossing. Ze giebelt: 'Dat is geen verzorger dat is een man met een handtasje.' Ik had net omi's nagels rood gelakt en giebel: 'Zal ik zijn nagels ook rood lakken?' Omi was vroeger veel te braaf vandaar dat ze nu van ondeugend zijn houdt. Al durft ze dat meestal niet. Met bravoure: 'Doe maar!' Ik doop het kwastje in de rode lak. Ze pakt me bij mijn arm. Schroomvallig om zich heen kijkend: 'Laten we het maar niet doen.' Gegiebel onder het getouwtrek, maar we zien ervan af natuurlijk. Ik pak vier overgebleven koningen, waarvan we een tot herder bombarderen.Omi mag ze namen geven. De originele zijn ons even ontschoten. Omi: 'Tegen Driekoningen weten we het wel weer.' Ik zet door en omi doopt ze: Wiel, Michel en Leonard. Schaapjes zijn er niet bij. Ik gevat: 'Hebben we ook geen gemekker.' Omi heeft dezelfde humor. Nu is het afwachten hoelang het kersttafereeltje in dezelfde setting blijft. De overgebleven koningen gaan natuurlijk op zoek naar hun verloren broer.

Een Saar snapt wat nodig is!