vrijdag 14 februari 2020

WINDENKANNONADE



We laten er allemaal weleens eentje vliegen. Om het darmgas kwijt te raken, laten we gemiddeld zo’n 10 tot 25 keer per dag een wind(je). Soms merk je het geeneens en soms val je bijna flauw van je eigen scheet; de samenstelling en geur van het ontsnapte darmgas heeft o.a. te maken met darmflora en voeding. De vraag luidt: stijgt het schetenrepertoire met het ouder worden? Winderigheid kan o.a. veroorzaakt worden door:

teveel luchtslikken. Denk hierbij aan het eten van voedingsmiddelen die veel lucht bevatten (slagroom, brood, omelet, bubbels in fris en bier), drinken door een rietje, een slecht zittend kunstgebit, praten tijdens het eten, en het onvoldoende kauwen van voedsel

je voedingspatroon. Peulvruchten, prei, kool en uien zijn welbekende boosdoeners, net als fructose in fruit en de zoetstoffen in vruchtensappen

het gebruik van bepaalde medicijnen met een laxerende werking. Zemelen, vezelpreparaten en lactulose kunnen veel gasvorming veroorzaken

constipatie of PDS (Prikkelbaar Darm Syndroom)

later in het leven verkregen voedselintoleranties

een minder krachtige sluitspier, waardoor je een wind minder goed kunt inhouden of een wind niet meer voelt

Slechte zithouding en/of te weinig beweging

Om extra darmgas kwijt te raken, wordt soms wel tot 40 keer per dag een wind(je) gelaten. Wanneer je winden inhoudt, verergeren de klachten. Lekker laten waaien dus. Meer informatie via Maag Lever Darm Stichting: www.mlds.nl/klachten/winderigheid/

Bron: rubriek ouderdomskwalen en remedies in PauwPraat

KINDERSPEL


Pappi wacht op me in de huiskamer. Hij wrijft over zijn buikstreek wanneer ik hem begroet: 'Ik heb de zenuwen, omdat ik niet weet wat ik moet doen.' Ik stop mijn hand onder zijn trui, draai een cirkeltje met mijn vuist en gebruik een magische spreuk. Pappi krijgt een gesloten vuist te zien. 'Kijk, hier zitten de zenuwen in.' Hij lacht als ik ze in de lucht doe verdwijnen. Soms is het kinderspel om iemands stemming om te laten slaan. We drinken samen een mok thee. Wanneer de zon door de wolken breekt, pakken we ons in voor een rondje tuin. Daar is werk genoeg, maar het is 7 graden en waterkoud. Pappi kiest voor het aangeboden alternatief: naar 't Kelderke.

Pappi heeft moeite met het (op zachte toon) formuleren van zinnen. De stemoefeningen houdt hij gauw voor gezien. Wel neuriet en roffelt hij met zijn vingers mee op de vastelaovendleedjes op de achtergrond. Het pimpen van een van zijn vele hoedjes valt niet in goede aarde. Het hoedje verdwijnt in de kast, in plaats ervoor komen houten standaardjes met losse kralen op het tafeltje voor hem. Aan een pin rijg ik verschillende kleuren. Het is de bedoeling dat Pappi het kopieert. Hij rijgt de kleuren achterstevoren aan het stokje. De door hemzelf geconstateerde 'fout' ergert hem. Ik vond het wel een vondst. We doen het samen overnieuw en goed. Pappi schampert: 'Stom kinderspel.' Ik: 'Nu een vrije creatie.' Pappi rijgt, geïnspireerd door de carnaval, de Tegelse en Limburgse, Venlose en Blerickse kleuren. Voordat ik hem met  een opgeheven duim kan belonen, duwt hij het spel van zich af. 

Pappi is in een baldadige bui. Ik gooi de strandbal, de korfballen plus korf, en de grote voetbal in de strijd. We meppen, mikken ballen in het korfje en schuppen tegen de grote bal. Vooral dat ik telkens (expres) de bal doorlaat, veroorzaakt veel lol bij hem. Hij heeft zich herpakt: he's king. Op het einde van de middag is het moeilijk toegeven dat hij moe is. Pappi lost het in duidelijke taal op met: 'Ik denk dat we overlast veroorzaken, want ik hoor de bovenbuurman brullen. We staken ermee, zo dadelijk hebben we ruzie.' Hij verwacht dat ik alles opruim en geen weerwoord geef, want hij staat (moeizaam) op en sloft naar de lift.



dinsdag 11 februari 2020

KEUTELEN


Pappi pakt zijn blauwe werkjas van de haak. Ik gebaar: 'Hang maar terug. We gaan wat frullen vanmiddag.' Tegen mij: 'Moet ik niet werken?' Ik: 'Je hoeft alleen maar te genieten, want je bent met pensioen. Pappi: 'Maar ik wil wat te doen hebben. De tuin is inderdaad geen optie met de storm.' Ik: 'We gaan naar 't Kelderke knutselen aan je vastelaovendpekske. Pappi heeft duizend vragen die ik onbeantwoord laat: 'Met mij is het altijd gezellig toch?' Hij proestlacht: 'Oh nou, moet ik plassen.' Op het toilet hoor ik 'm vloeken. Ik: 'Wat is er?' Pappi met binnenpretjes: 'Ik heb mijn pistool te vroeg in het holster teruggedaan en nou is mijn broek nat.' Waar haalt hij het vandaan? Ik olijk: 'Je kon wel weten dat ik nieuwe slips voor je heb gekocht.' De broek, hemd en slip en sokken gaan in de waszak. De kroonjuwelen en de bovenbenen worden gewassen en afgedroogd, de voeten ingecremed. Pappi kiest voor een blauwe boxer en een kaki pantalon. Meteen schone sokken aan, ook nieuw.

Het incidentje is vergeten. 't Kelderke is een oase van rust. Pappi mag de liedjes kiezen. Hij vraagt zonder te aarzelen om Rosamunde en Lekker Zunke. Ik weet: Pappi is goedgemutst en voor alles in. Hij wil zelfs een rood-groen-gele lei* om de nek. Samen nummeren en bundelen we vastelaovesleedjes teksten, maken we regensticks voor de workshop, een tekstbordje met een voor pappi simpele ingewikkelde marineknoop plus een zijden bruidsboeket voor de boerenbruid to be. Alles wat vandaag op de planning stond is af en pappi's hoofd is leeg. Hij wil zelfs nog mee naar de huiskamer en een potje jokeren: 'Als we hier blijven, weten we niet wat er boven gaande is.' Ik sta perplex van die uitspraak uit zijn mond, maar hé, hij is vrolijk.  


Na het jokeren en voor het avondmaal wil hij nog naar zijn kamer. Fluisterend: 'Er zit een keuteltje in de weg.' Ik: 'Nou, ga gauw dan, voordat je je weer moet omkleden.' Hij grinnikt. 'Nee! Niet lachen.' Ik duw Pappi in een hogere versnelling. Op het kleinste kamertje meldt hij dat zijn broek geen drollenvanger is geworden. Ik: 'Je bent goed op dreef, je kunt zo buutreedner worden. Wat een pretmiddag en niemand neemt 'm ons af.

*lei is de echte benaming voor een Hawaii of Aloha krans.

vrijdag 7 februari 2020

SHAG


Op zijn schoot heeft hij een hardboard met een blanco kleurplaat onder postbode elastieken. Pappi kleurt niet, maar slijpt voorovergebogen de stomp van enkele potloden in een punt. 'Ah, wat ben ik blij dat je komt,' juicht hij zowat. 'Is de Boerenleenbank nog open, want ik heb geen cent meer op zak en mijn shag is op.' Ik, nadat ik hem gedag heb gekust: 'Je rookt helemaal niet meer, schat. Je bent op je vijftigste acuut gestopt na een voorinfarctje. Bovendien heb je nooit shaggies gedraaid, dat vond je ordinair. Je rookte Golden American.' Pappi trekt een ongelovig gezicht van: ben jij betoeterd. Ik wijs naar de kleurplaat om hem af te leiden van het heikel onderwerp. Hoe ik het ook wend of keer het thema 'roken' steekt steeds de kop op.

Pappi blijft op de klok loeren: 'Moet jij niet naar huis? Zo dadelijk is het donker.' Opvallend, want gewoonlijk wil hij mij zolang mogelijk bij hem houden. Hij blijft aandringen en slinks om sigaretten vragen. Aha, pappi wil me naar de winkel hebben en loert op de klok of het nog geen sluitingstijd is. Hier helpt geen moedertjelief aan. Ik ga vergezeld van de beroemde zin voor iemand die vertrekt en nooit wederkeert: 'Ik ben even een pakje sigaretten halen.' Pappi verwachtingsvol opkijkend van zijn kleurplaat die behoorlijk blauw aan het worden is: 'Neem er maar twee mee. Anders moet ik morgen weer naar de sigarenboer.'

DIEVEGGE


Iedereen kent het cliché van vergeetachtige (of geslepen) ouderen die spullen verdonkeremanen. Geen kwade opzet, maar wel lastig als je niet weet wie iets heeft weggenomen en vooral waar het gebleven is. Tegenwoordig zitten er kindersloten op de keukenkastjes en sluiten de bewoners hun kamerdeuren weer. Na de ekster die het voorzien had op sieraden, hebben we nu een snoeper als dievegge die het voornamelijk op chocolade heeft voorzien.

Pappi en ik rommelen in 't Kelderke in de doos met lappen, onderwijl het eerste vastelaovesleedje zingend. De muziek is luid en we blèren knoerhard mee. Op de begane grond boven ons horen we buuf op haar kamer meezingen met Lekker Zunke. Enig, ik zie haar zo voor me: met haar tere handjes in de zij polka-en. 

Josje, een stille Willie, huppelend niets vermoedend de trap af naar de kelder waar in het voorportaal een krat met vers fruit staat. Als een blij kind springt ze van de een na laatste tree op de tegels, swingt soepel de deur open en ... schrikt zich een hoedje dat er iemand is. We groeten vriendelijk, nodigen haar zelfs uit om bij ons te komen zitten, maar ze is te verrast om een woord uit te brengen. Het is hup, de lift in.

We zijn uitgerommeld, hebben opgeruimd en gestofzuigd. We pakken ons boeltje en lopen het voorportaal in. De liftdeur is geopend en Josje staat bij de kist met fruit* klaar om een banaan te pakken, tenminste zo interpreteren wij dat. Josje nu voorbereid: 'Och, heb ik me in de etage vergist, ik moet naar boven.' We doen of onze neus bloedt en zeggen: 'Dan kunnen we gelijk met u mee.' Driemaal is scheepsrecht. Wedden dat ze, nadat wij op BG zijn uitgestapt, de knop naar de kelder weer indrukt?

*De bewoners mogen zoveel fruit eten als ze willen. Niks verboden vruchten. Mevrouw heeft ongetwijfeld voor haarzelf een reden om het op deze manier te doen.

maandag 3 februari 2020

KALKNAGELS


Een schimmelinfectie tast je teennagel(s) aan. De ontsierende kalknagel is herkenbaar aan het kalkachtige uiterlijk, de vervorming van de nagel (boller/ ribbelig), en een (beginnende) verkleuring langs de rand. Een schimmelinfectie is besmettelijk. Als je de kalknagel niet behandelt, heb je er - als je pech hebt - binnen no time meerdere. 

Kanshebbers op een schimmelinfectie zijn bijvoorbeeld: mensen met een verminderde weerstand, voeten in te smalle en/of knellende schoenen (met een hak), iemand die flink op de tenen is getrapt, blote voeten in gedeelde sanitaire voorzieningen (draag slippers). En 70-plussers. Door ouderdom vermindert de elasticiteit van de nagels. Er ontstaan minuscule scheurtjes in het oppervlak waar een schimmel gemakkelijk kan binnendringen.
Naast de zesweekse behandeling van de pedicure, moet je zelf aan de slag. 

De oplossing is een combinatie van maatregelen:

- de kalknagel 1 maal per dag aanstippen met ordinaire tafelazijn of appelazijn. Azijn is een goedkoop en effectief natuurproduct. NB Werkzame (dure) middeltjes bevatten ook azijnzuur.

- vul een druppelflesje (bij de apotheek verkrijgbaar) waar je eventueel voor het verzorgende aspect een drop olijfolie aan toevoegt.

- de voeten na het afspoelen goed afdrogen (ook tussen de tenen!)

- Doe wasbare kousenvoetjes om de (steun)zolen en draag teensokjes om de blote        voorvoet. 
- Strooi schimmeldodend poeder in alle schoenen en pantoffels om herbesmetting tegen te gaan.

- Bij het dragen van schoenen met een ruime neus en sandalen hebben de tenen meer bewegingsvrijheid, dus minder kans op een infectie.

Voorkom herbesmetting:

- Het pipetje mag de teen(nagel) niet raken. Gebruik wattentips eenmalig.

- Trek telkens schone (op 60 of meer graden gewassen) sokken aan.

- Desinfecteer nagelgereedschap en nageltang na elke teen met Betadine of Sterilon. 
- Koop wegwerpvijltjes.

- Gebruik steeds een frisse heetgewassen handdoek. Tip: met washandjes, gasten- of keukendoekjes heb je minder was.

- Houd het aangetaste gedeelte van de nagel zo kort mogelijk.

- Let op de handhygiëne.

Een schimmelinfectie is hardnekkig. Het duurt maanden eer je volledig verlost bent en de aangetaste nagel(s) eruit is/zijn gegroeid. Wees lief voor je onderdanen en crème ze geregeld in, zodat de huid soepel en zacht blijft.

Bron: rubriek ouderdomskwalen en remedies uit PauwPraat

INZINGEN

Pappi meedeinend op Venlo am Rhein

Tot half tien 's avonds typ ik liedjesteksten (leesbaar lettertype in 18 pt.) voor het inzingen van de vasteloavend. We willen voorbereid zijn op onze eigen Boëtegewoëne Binnezitting (donderdag 20 februari) en natuurlijk de voorpret niet missen. Verpleegkundige K. is zo lief om de doorgestuurde teksten 11 x af te drukken. Pappi en ik nummeren en bundelen ze, zodat we deze zondagmiddag op tijd kunnen beginnen.  

Bij het binnenbenen, tref ik de huiskamer  in vastelaovesstemming: waar je ook kijkt, is het geel-rood-groen afgetopt met pauwenveren voor de eigen identiteit. Ch. en S. warmen de bewoners tijdens het eten op door vastelaovesleedjes te zingen. Een korte siësta en  de muzieknoten sijpelen uit het repetitielokaal (de kapel). Een handjevol heeft bezoek (visite van Mini-Me gooit spontaan bij ons op het nummer Ach waes ik maar beej mooder thoes gebleve de beentjes in de lucht), enkele bewoners hebben een baaldag genomen en verblijven op hun kamer. Buiten is het somber, maar binnen is het vroeg voorjaar. Met gastvrouw K. die op de donkere stem van Heino (Carnival in Rio) afkomt, Tante Poes, Grietje, Mijnheer Demijne (met de pet waaierend tegen de warmte), Tutti, een zeer opgewekte JJ, de Frêle Freule met de handjes in de lucht, Buuf met een stola tegen de 'tocht', pappi in optima forma (Lekker zunke, lekker windje, lekker waerke), maar zonder de Witte Dame die keurig mondeling afzegt, zetten we Det duit 'm ut veurjaor in.

De in haar bewegingsvrijheid beperkte JJ die aanvankelijk in haar eigen cocon leefde, is tegenwoordig vol levenslust en altijd van de partij. Ze doet verzoekjes (Heej blief ik plekke) en vertelt dat haar fysiotherapeut het zeer mogelijk acht dat ze binnenkort weer kan lopen. De eerste stapjes zijn al gezet. 'Alleen al dat je weer zelfstandig het toilet kunt bezoeken', zucht ze. Blij nieuws dat op ons allen afstraalt.Tutti zingt met de handen tegen haar oren gedrukt mee met onder andere Am Rosenmontag bin ich geboren en Daan gaon de lempkes aon. Als haar dochter meedoet, danst, zingt en springt ze bijna. Is dat onder haar invloed, of werden we door haar in het ootje genomen? Hoe dan ook het was weer een genoeglijke tingeltangel met allerlei leuke wetenswaardigheden, pauze voor koffie en vlaai en inhaken.


Onze favoriete vastelaovesleedjes zijn te beluisteren via: Spotify Zorghuis vastelaovend