woensdag 30 mei 2018

zondag 27 mei 2018

HITTEBESTENDIG



Volgens bioloog/schrijver Midas Dekkers schuilt in de huidige mens nog immer de holbewoner. We vinden het oergezellig om gedurende winterse jaargetijden op een kluitje bij getemperd licht halsreikend uit te kijken naar een sprankje voorjaar. De hele koudeperiode staarden de bewoners vanachter de kale lege geraniumbakken verlangend naar buiten: als we alvast eens op een uit-de-wind-plekje in de zon konden zitten.

Je hebt er maandenlang naar uitgekeken en daar is-ie eindelijk: de zon. De zomer die begon zowat in mei. Met de aanhoudende hittegolf bannen we de genadeloze gouden gloed buiten met toegetrokken gordijnen, dichtgeklapte lamellen en naar beneden getrokken rolluiken en zonneschermen. Zo houden we de boel koel. 

De bewoners houden best van behaaglijk warm: de radiator op gemiddeld 26 graden is geen uitzondering. Echter hittebestendig zijn ze, net als de meeste mensen, niet. Deze extreem hete en klamme voorzomer cocoonen we met zijn allen (aanpoters daargelaten) in het duister, zonder uitzicht op de eenjarige zomerbloeiers die schroeien in de felle zon. Vertoeven we weer met zijn allen binnen om niet buiten zinnen van de warmte te geraken. Precies zoals het hoort, zou Midas zeggen. 

Voor Gerard Cox: het duurt nog wel even, voordat je 't is weer voorbij die mooie zomer  mag zingen. De klimatologische zomer vangt pas over een maand aan!


DAG VAN DE HOND 2018

Rolmops

Intussen weten we allemaal dat een hond in huis niet alleen gezelligheid brengt, maar ook gezondheid. Bij ouderen zorgt de hond voor een dagstructuur: aandacht, kunnen knuffelen, verzorging, voeren, en wandelen en spelen. Meer lichaamsbeweging zorgt voor een betere fysieke fitheid. Daarbij worden eenzame mensen minder snel somber, omdat ze zich nuttig voelen. Er is iemand om voor te zorgen, om over en mee te praten en tijdens de uitloop is er aanspraak van andere wandelaars.

De hond kan ook dementie aan het licht brengen. Zie je een hondje tonnetje rond worden, dan kan dat betekenen dat de eigenaar vergeetachtig wordt; uitgelaten wordt de rolmops immers voldoende. Door geheugenproblemen slaat de twijfel bij de eigenaar toe: heb ik de hond nou wel of niet gevoerd? Hup, voor alle zekerheid nog maar een keer eten in de bak!

Kom je zo’n setje tegen, probeer dan op een vriendelijke wijze het onderwerp aan te snijden. Is iemand wars van je goede bedoelingen, kijk dan of een naaste benaderbaar is. Want: een hond vetmesten is net zo goed een vorm van dierenmishandeling. Daarbij kan de (dementerende) eigenaar waarschijnlijk ook persoonlijk hulp nodig hebben.

dinsdag 22 mei 2018

GEVALLEN VROUW



De krullenkop van de goed geconserveerde Mevrouw H. is na het baden een gladde korte coupe. Ze ziet er met deze snit hipper uit, ondanks dat prefereer ik de gewatergolfde ladylike look. Haar dochter valt met de deur in huis: 'Is de kapster ziek? En waar is je rollator?' 'Het is toch formidabel dat je moeder verzuimt gebruik te maken van de rollator. Blijkbaar voelt ze zich fit en vief', nuanceer ik de haarkloverij. Ze hervat haar betoog na mijn onderbreking: 'Helemaal niet. Haar beide heupen zijn gerepareerd met pinnen na eerdere valpartijen. Met die geschiedenis in het achterhoofd plus haar huidige leeftijd, kan ze door een breuk zomaar in een vierwieler belanden. 'Ook al bent u De Vrouw Van Zes Miljoen u moet wel braaf gehoorzamen' rijdt de zuster de verloren rollator voor. Gemaakt bozig en met een stoute wijsvinger: 'Kijk eens wat ik vond. Foei!'  De kloeke Mevrouw H. is zich van geen kwaad bewust en staat als een onoverwinnelijke Galliër fier rechtovereind. 'Dames en heren, we hebben hier te maken met een gevallen vrouw', maak ik een overdreven prijzend wijds gebaar. De dochter hoofdschuddend: 'Ze begrijpt echt niet dat een val haar kan nekken.' Mevrouw H.: 'Och, ik word hier goed opgevangen.'


WAT ZOU JE DOEN MET EEN MILJOEN?




Siësta in het Zorghuis. Ik ben een beetje aan de vroege kant. In de mancave is de Vesuvius actief. Elk moment kan de vulkaan uitbarsten. Hoe kan iemand slapen naast zulk gesnurk? Pappi wil eerst nog een dutje op zijn kamer doen. Aan de enige drie wakkere dames in de zaal vraag ik: 'Wat zou u doen met één miljoen?' Ze kunnen niets bedenken. Het is gezellig hier en we worden enorm door de zusters in de watten gelegd, vinden ze. Ik wil details horen en doe wat suggesties aan de hand: van een cruise tot een grote villa met eigen staf.

Toet is gepensioneerd, maar gas terugnemen? Ho maar. Rebbelend: 'Ik blijf in elk geval werken. Ze stoot me vriendschappelijk aan, er daarmee op doelend dat ze me voor een oud-collega aanziet: 'Jullie kunnen me niet missen, verzekeren jullie me steeds. Verhuizen wil ik niet. Ik laat mijn man en kinderen hier niet achter.' [Dat die mee kunnen, komt niet in haar op.]

De Witte Dame is eveneens lovend: 'Ik zou helemaal niets veranderen. Het is goed zo. Ik ben een boekenwurm met een achterstand in de stapel lectuur. ’s Avonds na negenen is het hier een dooie boel. Ideaal, dan kan ik me helemaal verliezen in de zoveelste dikke pil.

Loekie, knus met de handen tussen de knieën zittend, buigt voorover. Gedecideerd: 'Ik wil dat alles blijft, zoals het is. Ik heb de allerliefste man van de wereld die elke dag tegen me zegt dat hij van me houdt. Sinds we getrouwd zijn, wonen we in het geboortedorp van mijn man. Ik heb het hier reuze naar mijn zin. Mijn schat zal zo wel thuiskomen van zijn werk. [Door geheugenleugens waant de dementerende echtgenote zich in de geschetste thuissituatie. Maar dat ze het Zorghuis als haar thuis ziet, is een opsteker. Fijn om te horen. Alleszins, omdat het nageslacht er bekaaid vanaf komt. Geen van drieën verschenkt het 'nutteloze' bedrag namelijk.

WIE MET PEK OMGAAT ...


Vorig jaar mocht ik de seniorenpas aanschaffen en nu 
zit de dochter van de tuinman zelf al achter de geraniums!

zondag 13 mei 2018

VERSTOPPERTJE




Weekend. Pufwolkjes. Zon. Frisjes en dan weer om te stikken. Mensen lopen in en uit. Net als in de lucht is het op de begane grond een rommeltje: je ziet me wel, je ziet me niet. Oponthoud door praterij. 'Net was het nog een drukte, en nu is er geen sterveling te zien. Alle kindjes zijn weg', zegt de op een stok steunende patron hogelijk verbaasd. Ik verzin dat er verstoppertje wordt gespeeld, voordat de paniek toeslaat. 'Och, wat leuk! Dus ze komen zo weer tevoorschijn?’ lacht de goedgeluimde éminence grise in het vuistje. De volgens eigen zeggen 400-jarige heer weet niet hoezeer hij het bij het rechte eind heeft, wanneer hij weloverwogen zegt: 'Dan ga ik ze niet zoeken. Ze komen vanzelf terug.' Een mooie samenloop van omstandigheden als hij toedeloet. Zijn dochter en zoon (midzestigers) komen hem, zoals afgesproken, ophalen om de keel te gaan smeren bij zijn favoriete uitspanning. Hun vader verheugd naar zijn kinderen nijgend: 'Terecht. Daar zijn ze weer!' Zij, onwetend van onze dialoog, zijn door mijn mimiek meteen op de hoogte. Er wordt geen woord gewisseld over verstoppertje spelen. De cognac wacht.


PLANTAARDIGHEDEN



Omdat de tuinman/tuingids van het Q-park niet alle planten uit het blote hoofd kan opsommen [wie wel?], hier de meest prominente op alfabet: abelia, acacia, azalea (rood en magenta), berk, beukenboom rood, beukenhaag, bosanemoon, buddleja (vlinderstruik), buxus, christusdoorn, conifeer, cypres, duizendknoop (persicaria), euonymus, fluweelhortensia, goudenregen, hebe, hedera helix, helianthus tuberosus (Jeruzalem artisjok), helichrysum (kerrieplant), helleborus, hibiscus (roze), hortensia, hosta, Japanse broodboom, kersenboom, laurier caucasica, lavendel, maagdenpalm, mahonia (gele tros, blauwe bes), mariahartje, ooievaarsbek, pachysandra (dikkemanskruid), persicaria (Japanse duizendknoop) rode bes (bodembedekker), sering, skimmia, spiraea, stamroos (roze), viburnum (Gelderse roos), wilg, Japanse kornoelje (milky way) en  ...



vrijdag 11 mei 2018

AAN DE BAK


Foto: Artistiekelieke

De geplande activiteit wordt door de bewoners van tafel geveegd. ‘We gaan wel iets doen, hè, duimendraaien kan altijd nog', jut ik de dames en heren op. Roosje assertief doch beleefd: 'Dat maak ik zelf wel uit. Ik ga naar mijn kamer.' Artistiekelieke oppert: 'Zomersjoelen.' 'Hup, aan de bak', spoor ik de bewoners aan. Toet sprint er als Truus de Mier van tussen: 'Al MIJN werk is klaar.' Loekie vraagt wat 'Zomersjoelen' is. 'Sjoelen, maar dan buiten', legt Artistiekelieke uit. We krijgen negen potentiële kandidaten mee naar de patio. Uiteindelijk spelen we met zijn zessen. 

Na twee beurten houdt Mijnheer Demijne het voor gezien: 'Ik heb een ingescheurde nagel, die ga ik op mijn kamer afknippen.' 'Het is toch geen smoesje, omdat uw score middelmatig is? U mag extra oefenen als u wilt', bied ik aan. Hij: 'Nee, eigenlijk krijg ik hoofdpijn van de schijven die tegen het hout ketsen. De ingescheurde nagel had ik al, hoor.' 'Dan doen we speciaal voor u sjoelen voor doven', zeg ik. 'Wat is dat?' wil hij weten. Wij melig: 'Sjoelen zonder geluid.' 'Wordt er dan vilt onder geplakt?' Mijnheer Demijne houdt wel van een grapje en stapt vrolijk op. 

Loekie met dik vest aan, krijgt de bibberritus: 'Voel mijn handen eens. Ze zijn veel te koud om met damstenen te schuiven. Ik ga naar binnen.' De Witte Dame heeft weinig kracht, maar ze speelt de poules uit. Kijk, dat is de ware spirit! Artistiekelieke wordt weggeroepen. De fanatieke Pappi valt voor haar in en wint voor haar. 'Ik heb wel een pilsje verdiend', bedelt hij inhalig als ze terug is. 'Doet u het niet voor de eer?' zegt ze met een vette knipoog. Bier ligt niet gekoeld, wel staat er nog een privé flesje Chardonnay in de koelkast, waarmee Artistiekelieke een sierlijk glas op hoge poot vult en aan haar succesvolle waarnemer uitreikt. Proost!

maandag 7 mei 2018

PAUWPRAAT


De eerste PauwPraat is uit! Het digitale minimagazine van het Zorghuis voor medewerkers, bewoners en familie (c.q. contactpersonen). Met onder andere de volgende rubrieken: Smaakmakers, naproeven april, Op de pauwentroon, Personalia, Ik pauw van jou, Bijdehand en Terug naar Toen. Met heel veel (actie)foto's van bewoners en natuurlijk Pappi in the Picture! Redactie: Artistiekelieke, Cela en Monique.

BIJ DE TIJD


Een hangklok, houten datumblok, papieren weekkalender, dag-van-de-week-klok, horloge, krant, barometer/thermometer, deurschildje met de maalTIJDEN,  telefoontoestel, boekje met Q-tips en wekker. Je zou denken dat Pappi bij de tijd was. Niets is minder waar. Net als menig mens met geheugenproblemen, miste hij één ding: een apparaat dat hem eraan herinnert om al deze hulpmiddelen te gebruiken. Het is zo'n opluchting dat hij nu al 28 maanden in het Zorghuis woont, waar de schatten van zusters hem (onzichtbaar) helpen herinneren, begeleiden en aansturen. Ik blijf er bij: tegen een mens van vlees en bloed kan geen machine op!









donderdag 3 mei 2018

CAR CUSTOMIZEN

Hip karretje verkrijgbaar via www.hulpmiddelenwereld.nl


De rollator is een handig hulpmiddel. Je blijft mobiel en het vergroot je actieradius. Waarom bestaat er dan enige schroom bij de overstap van benenwagen naar een karretje op vier wieltjes. Want: eenmaal overstag loopt alles op rolletjes. Sinds Roosje rollator rijdt, is ze niet meer bij te benen. Het karretje wordt vaak gepimpt, en vooral door seniorita’s geroemd als Mercedes, Ferrari en Rolls Royce. Merkwaardig, toch? Toen hun eega’s nog wilde haren hadden en over de paardenkrachten van hun bolide pochten, vond menige echtgenote dat bepaald overdreven. Is het: eindelijk gerechtigheid?

Langparkeerders onder de trap bij de zaalingang. Het lijkt wel een stelling winkelwagentjes. Roosje en Bobo zitten zij aan zij aan de tovertafel. Hun evenbeeldige rollators staan achter hen gestald. Bobo hangt rugwaarts scheef. Zo kan ze de rem van haar houvast ononderbroken omklemmen. 'Deze is van mij', benadrukt ze onwankelbaar.

Het bracht Artistiekelieke en mij op een idee. Op het blik kleeft een DYMO® naamlabel, maar de duurzame blauwe modellen mogen best opgetuigd worden. Op de kleuterschool bewezen poëzieplaatjes – of nieuwerwetser: stickers – als verpersoonlijkte kapstok al hun diensten. Waarom niet een workshop 'kar customizen', fantaseren we. Artistiekelieke en ik zien het al voor ons: rollators met leren franjes aan de handvatten en een met ruw touw omwonden stuurinrichting voor ruige mannen. Rollators met corsages, een likje verf en opgekalefaterde dekjes voor de chauffeuses.

Bewoners kunnen zich opgeven. Bij voldoende aanmeldingen vindt het doorgang. Heren worden uitdrukkelijk verzocht te reageren. Het aantal inschrijvingen is relatief. Slechts weinigen wagen zich eraan. Is het de vrees voor de kift van moderne rollatorbezitters, als hun opgewaardeerde model te gaaf wordt? Nee, men oordeelt eenvoudig dat diefstal van een bijdetijdse rollator nog reëler is.

KOEKJE ERBIJ?

Foto: Tineke Buskes

Een zonnige dag met een dito Pappi.
Verwennerij door 123456789Tieneke op het terras 
met een heerlijk gevulde koek bij de thee.



Koekie!

woensdag 2 mei 2018

GOEDEMORGEN!



Doordeweeks hoeft er niemand uit bed getrommeld te worden. Ochtendhumeur kennen de bewoners niet. Dat zou niemand hebben, als je door een vrolijke zuster wordt gewekt en je na het aankleden zo kunt aanschuiven aan een smaakvol gedekte tafel. In de ochtend is het vrije inloop tot 11 uur - anders loopt het programma spaak. De vaste vroege vogels verschijnen stipt op appel. In het weekend houden de bekende langslapers  het ritme van hun arbeidzaam leven aan. De een neemt de standaard kaas-worst-jam-hagelslag op het bammetje, de ander proeft het verrassingsbeleg. Met het ontbijt achter de kiezen is het voor de uitslapers meteen door naar de ochtendgymnastiek onder leiding van de Olga Commandeur van het Zorghuis 123456789Tieneke.