zaterdag 24 maart 2018

MYSTERY GUEST



Met de wachtlijsten voor verzorgingshuizen biedt de een zijn dood, de ander eindelijk een eldorado. De vers binnengekomen heer G. kijkt met zijn boezemvriend die verdacht veel weg heeft van de vertolker van Bassie, in de recreatie de kat uit de boom. Ik stel me voor als de dochter van de tuinman, dat beklijft beter dan mijn naam. Daarbij geef ik aan dat meneer het mannengehalte opvijzelt. 

De twee doen me enigszins denken aan het komische duo Johnny en Rijk. Meneer G. speelt Rijk, de aangever die de lach moet inhouden, wanneer Johnny de grappen uitserveert. Bassie is de vitale gangmaker en de prater van de twee: 'Dat er hier veel dames rondlopen [ik dacht voorwaar dat hij chickies ging zeggen], was ons al opgevallen. Rijk krijgt het hier wel naar zijn zin.'  Een eensgezinde knik. 'We kennen elkaar al meer dan 90 jaar. Exact hier in de voormalige bewaarschool hebben we ons als ventjes van vier in de zandbak vermaakt. Met het uit die kleuters ontstane vriendenkwartet hebben we, och jongens, zo'n schik. J. is ons kortelings ontvallen. De vierde, nu dus derde, man woont zelfstandig. Rijk heeft al in menig bejaardenoord vertoefd.' Bassie noemt ze vlot allemaal op. 

Ik: 'Verkast u zo dikwijls om zodoende bij elkaar te komen wonen?' Rijk staart naar de handpalmen in zijn schoot, blikt opzij naar zijn buurman.  De ondeugd straalt van de kwajongens op leeftijd af. Bassie trekt het jasje van zijn maatkostuum strak en gaat er recht voor zitten: 'Kijk, mevrouw het zit zo. Alle locaties zijn door ons op ontspanningsmogelijkheden getest. We houden van reuring en van Duitstalige muziek. Daarom willen we juist NIET bij elkaar wonen. Het Zorghuis is fameus om de vele activiteiten en waar ik woon is om de twee weken wat te doen. Zo verdubbelen we het aanbod. Als er bij mij entertainment is, komen de jongens naar mij. Maandagavond speelt hier in het Zorghuis bijvoorbeeld een mondharmonicagroep. Reken maar dat wij met zijn drieën van de partij zijn.' 'U bent eigenlijk een mystery guest die locaties test', vat ik het samen.  Besmuikte lol. Dat belooft wat! Onder ons gezegd en gezwegen voorspel ik een comeback voor de nieuwe Johnny en Rijk in de gedaante van moppentappers. Om je te bescheuren!

vrijdag 23 maart 2018

PAASHAZEN


De winter mogen we best uit het jaar knippen wat mij betreft. En ik ben niet de enige. Alle zonaanbidders zijn het binnen zitten beu. 25 maart gaat weliswaar de zomertijd in, maar de weersverwachting blijft beneden peil: geen weer om de tuinsets in het Q-park te parkeren. 
'Na Pasen ga ik de tuin weer in', wuift pappi mijn argumenten weg om even te luchten. Ik maak het attentiegebaar met mijn wijsvinger: 'Wacht maar, dat is zo opgelost.' Ik verdwijn in de kelder waar ik de parochiepaashazen traditiegetrouw uit hun nest haal. Op elke hoek tussen de toplaag van de beukenhaag geïnstalleerd, fleuren ze de kale voorjaarstuin op en verleiden ze wandelaars om een volgend pad in te slaan. Een waterig zonnetje breekt door als we samen het eerste voorjaarsrondje doen. Voor pappi is het Pasen. 



donderdag 22 maart 2018

KNUFFELGEHALTE



Ruimschoots voor aanvang van het middagmaal schuiven de gasten aan. 123456789Tieneke sjouwt alvast de waterkaraffen van de pantry naar de eetzaal. Het is overduidelijk dat de nieuwe kok/voedingspsycholoog wat te weeg brengt bij de bewoners. Ook pappi zit er klaar voor. Bij mijn vervroegd vertrek wil ik hem in het bijzijn van zijn tafeldames en -heren een knuffel geven. Mijn grote teddybeer staat altijd op een omhelzing bij het afscheid. Hij weert me nou net niet af, maar echt van harte gaat het zeker niet in het bijzijn van.

'Wil iemand anders een knuffel, het schijnt dat ik er een over heb?' provoceer ik hardop. Drika laat er geen gras over groeien: 'Hierzo!' Ze stoot lachend haar man aan die rechts naast haar zit. Ik knijp zijn schouders 'fijn' tegen die van mij. 'Zijn er nog meer aaibare ouderlingen aanwezig?' daag ik de toehoorders uit. Roosje riposteert met een mooi opgemaakt guitig gezicht: 'Op onze leeftijd ben je niet meer zo knuffelig.' Laat ik nou altijd gedacht hebben dat bejaarden verlegen zitten om een omhelzing!

STEMLOKAAL


Gefeliciteerd! EENlokaal blijft de grootste partij in Venlo.

Stemmen emotioneert me altijd een beetje. A) omdat Nederlandse vrouwen pas een kleine eeuw kiesrecht hebben en b) omdat vrouwen op verschillende plekken in de wereld nog steeds (op velerlei fronten) worden gepasseerd.

Wij stemmen op Luud Pieko, het baasje van Pops grote zus Payka. Pappi niet fit genoeg voor de gang naar de stembus. Hij machtigt mij onder een voorwaarde: zolang je mijn stem maar aan de winnende partij geeft, vindt ik het best. Daar heb ik voor gezorgd. EENlokaal is en blijft de grootste partij in Venlo! Nu moeten onze verwachtingen de komende vier jaar worden waargemaakt.



Campagneteam C&M hielp een handje mee.



Liever was Luud Pieko nu a la campagne, dan met een ijzige wind in een besneeuwd Groot Venlo op campagne. Voor zijn tomeloze inzet, dag in dag uit, voor alle Venlose burgers krijgt onze integere en hardwerkende vriend onze stem!


Geen vertrouwen in de politiek? Voel jij je nog steeds niet gehoord? Ga niet thuis zitten MOKken, maar maak je stem geldig door een vakje rood te kleuren. 



Luud Pieko werkt in Groot Venlo hard achter de schermen aan het motto : Het Kan en moet anders! Daarom zetten we hem vandaag te kijk.

maandag 19 maart 2018

MANDALA


123456789Tieneke heeft mandala's inkleuren op het program staan. Het tijdelijke atelier treffen pappi en ik verlaten aan. Het is net als met een leeg terras, als er mensen aanschuiven, loopt het zo vol. F. deelt de fluwelen wenskaarten uit die de 11 deelnemers een kleurtje mogen geven. We klokken half vier. Tijdens het goedkeuren van de potloden (er staat artist quality op, dus professioneel tekengerei) komen de tongen al los. Drika schetste er in haar jonge jaren met een zachte antraciete B op los. Mevrouw L. had pas tijd voor kleurboeken toen ze op haar kleinkinderen oppaste. Ze leeft zich helemaal uit in pastels. Meneer Demijne kleurt zijn kaart zuurstokroze. Als we de bescheiden man complimenteren, antwoordt hij: 'Ach, ik doe maar wat.' De Witte Dame confisqueert haar lievelingskleur rood. Ze vertelt honderduit over dat mannen een beetje kleurenblind zijn, de burcht van Bouillon die ze in België bezocht, en de aubade van de tuinvogels waar ze zo van geniet. Drika hield vroeger nachtegaaltjes in een volière; dan luister je naar opera. De tuinman vult zorgvuldig en zwijgzaam de vakjes, bij Roosje zien we een ijverig puntje van de tong. W. wordt meermaals aangemoedigd om mee te doen. Petronella krijgt haar kloris zover om om en om te doen. Ze verhaalt over hoe voornamen een zegen of een drama kunnen zijn. Ze had een schat van een man die Wim heette. Toen haar lief-in-spe dezelfde naam bleek te dragen, kon haar geluk niet meer stuk. 'Ik dacht, ik houd het bij Wimmen, altijd goed! Deze is wel wat ondeugender', komt er smoor achteraan. Zo heeft iedereen wel wat te klessebessen.

Er wordt, best opmerkelijk, niet gerept over kwalen. Het klopt dus dat je van mandala's tekenen helemaal zen wordt. Kleur bekennen en opletten om binnen de lijntjes te blijven, brengen ontspanning. Na drie kwartier horen we slechts het gedempte krassen van elf potloden op karton. Ineens is de tijd voorbij. Er wordt afgeteld volgens het Masterchef recept: '10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 0 ... potloden neerleggen.' De kaarten worden beoordeeld. Frappant dat iedereen uiteenlopende tinten heeft gebruikt: van blauw ton-sur-ton, het favoriete rood en roze van de Witte Dame, het boerenbont van de tortelduifjes, de bruinschakeringen van Roosje, tot lentegeel en -groen van de tuinman en (moi) psychedelisch paars. De kaarten die af zijn, mogen in de kaartenstandaard. Op de overige  wordt aan de achterzijde de naam van kunstenaar gepend voor een volgende keer.



zondag 18 maart 2018

WEEK VAN DE ZORG


KOM BIJ ONS ... TEGELEN-TEAM

We sluiten de Week van de Zorg af. Zorghuis Tegelen waar pappi en zijn medebewoners resideren heeft een TopTeam. Er zijn zelden vacatures. Momenteel is er plek voor een helpende. Dus: grijp die kans en solliciteer voor het te laat is. Misschien zit jij binnenkort ook in de dagelijkse soap die Grijze Haren heet.

Klik op onderstaand logo voor actuele vacatures



BIESJES BIJ ELKAAR



Pappi en M. hebben er zin in

Pappi en zijn vriendin zijn verrast door de aankondiging: familiebezoek. M. valt met de neus in de boter en Pappi snapt er niets van: 'Wie komt er dan en wanneer? Ik weet nergens van.' Hij is door mij voorbereid plus en het prijkt al weken op de kalender, maar het heeft geen zin hem daar op te wijzen. 'Je zoon met zijn gezin. Leuk he!', herhaal ik telkens als hij ernaar vraagt. 'Komt onze Kees?' overstemt hij mij, omdat zijn overleden broer door zijn hoofd spookt. Pappi blijft, net als de afgelopen week, warrig en wil meer dan eens - de nieuwste uitvlucht - de rust van het kleinste kamertje opzoeken. Omdat momenteel tijd en ruimte abstract begrippen zijn, wordt hij gebracht en opgehaald.


de familie Ties (een inside joke)

Iets later dan gepland, vangt de Biesjesreunie aan: de TomTom moest nog wakker geschud worden na een avondje stappen en leidde de familie naar mijn vaders voormalige adres. Met oog voor detail heeft 123456789Tieneke de gereserveerde kapel aangekleed als een vijf-sterren salon. De tearoom van het Ritz Hotel valt erbij in het niet: religieuze kunst aan de muur, verse bloemen op tafel, kaarsjes voor de in blauw gebrandschilderde ramen, een sidetable voorzien van verse koffie, thee naar keuze, stijlvol Rosenthal servies, koekjes assorti gerangschikt op een kristallen schaal, servetjes in een antiek zilveren standaard en een crème 'poncho' voor wie 28 graden nog te chill vindt. 


voorproeven tijdens het wachten 

De kapel brengt iets stichtelijks in schone zus GezEllie naar boven. Zij neemt als een voortvarende voorgangster het rode kerkboekje uit 1972 ter hand en bladert naar paasgezang. Ze komt uit bij De herdertjes lagen bij nachte, waarop pappi's vriendin M. Er is een roos ontspringen aanheft. De jongere generatie (nichtje L. met een stem die klinkt als een helder klokje) zet in met een antroposofisch liedje over een vink, een merel en de lente. Neef Th. speelt de Zuiderzeeballade af op zijn smartphone. Daar kunnen we op meedeinen. 



Heel-Holland-Bakt L. verrast met een speciaal voor opa gebakken taart afgetopt met chocolade eitjes, aardbeien en Oranjegezinde snippers. Pappi schuift het gebaksbordje ver voor zich uit: 'Wortel op een taart?' Als-je-niet-lust-geef-Reneetje-maar-gerust weet er wel raad mee. 


Je zou 'm ...

Big Brother dist smakelijke anekdotes uit Bove- en Beneje-eind op. Pappi prevelt vanachter zijn gevouwen hand: 'Waar is mam?' Ik moet hem voor de zoveelste keer teleurstellen: 'Mam is dood', maar naast je zit al tien jaar je vrolijke verkering.' M. pakt 'm bij de schouder vast. W. brengt ons op een ander onderwerp: een gezamenlijke foto als bewijsmateriaal voor later. O ja, Pop de Hond duikt niet achter het intrigerende gordijn dat het altaar afschermt, maar slaapt, - op een kefje na als W. even weg is - als een engeltje onder een van de bidstoelen. De nonnen kunnen trots op ons zijn.