Filmpje en foto's van pappi en zijn huisgenoten vind je op Facebook Zorghuis Tegelen 13 september 2019
Verstrooidheid, lucide momenten, humor en tristesse wisselen elkaar af in series en projecten over een onberekenbaar en sluipend proces. Dementie: om (soms) grijze haren van te krijgen. Sinds 2024 verhalen de nieuwe blogs ook over nostalgie, herinneringen en de ouderdom. Contact met auteur Cela den Biesen via: www.kluifje.com
15 september 2019
STEF KUPERS
08 september 2019
MANNENWERK
Leuk allemaal die activiteiten, maar pappi voelt graag nuttig. Of hij mee wil helpen lijsten ophangen in onze binnenkort te openen soos? Pappi: 'Mag ik boren?' Dat laten we liever aan W. over. Maar met de stofzuiger zorgen dat er geen vuiltje aan de lucht is, is ook belangrijk.
Klusje geklaard!
29 augustus 2019
BINGOBOY
Als er wat te winnen valt, zijn Kienmienen
en Bingoboys er als de hazewinden bij. Pappi: 'Alleen als ze mij speciaal komen halen, ga ik.' 123456789Tieneke draait aan het rad, de balletjes
vallen, de nummers worden afgeroepen en een schaal met kaasblokjes, druiven en
worst gaat rond. Na het checken van een rijtje of een volle kaart worden de
prijzen uitgereikt. Pappi wint ook, maar schuift zijn prijs door aan de mevrouw die hem heeft geholpen met de hokjes kleuren. Aardig van 'm.
De foto's van deze gezellige middag zijn te bekijken op Facebook Zorghuis Tegelen 29 aug.
27 augustus 2019
JALOERS
Pappi gedijt op aandacht. Die kreeg hij voor het volle pond van zijn vrouw. Na het overlijden van mijn allerliefste mam werd mij die rol toebedeeld. In het Zorghuis wordt hij door de verzorgsters in de watten gelegd. Als pappi dan een keertje niet (in dit geval: mijn) volledige aandacht heeft, steekt jaloezie de kop op. Ik steek er bijwijlen de draak mee. Soms kan hij ermee lachen en soms waardeert hij dat allerminst. Zo'n mijnheer-den-Biesen-mag-niet-kniezen-moment is een foto waard.
Pappi en zijn huisgenoten zijn dagelijks te volgen op Facebook Zorghuis Tegelen
OPSTEKER
Een opsteker voor de collega's die met de hittegolf gewoon blijven zorgen. Meiden jullie zijn fantastico!
Het gesprek onder de parasol naast ons gaat
over de vakantie. Het wordt pappi te druk in het hoofd. We gaan een stukje
wandelen door het Q-park (de kloostertuin van het Zorghuis waar hij tuiniert en
die hij nou niet herkent) en strijken neer op het terras op het bordes. Met de
koperen lichtinval ziet de tuin er sprookjesachtig en on-Nederlands uit. Dat
vindt tuinman ook, want hij is overtuigd dat we in Italië zitten. Met een
herenzakdoek veegt hij het zweet van zijn bol: ‘Het is prachtig hier, maar ik
zal blij zijn als de vakantie erop zit.’ Ik: ‘Hoezo?’ De tuinman: ‘Ik mis de
meisjes van Huize Voorzorg.’
Pappi en zijn huisgenoten zijn te volgen via Facebook Zorghuis Tegelen
WÉÉR IJSJESWEER
Je zou het aan de wollen klak en de lange mouwen niet zeggen, maar het is bloedje heet. Pappi heeft de 'nieuwe' luchtige zomerpet verstopt, en die zit niet in zijn geheugen. Als ik de pet na een lange zoektocht te voorschijn tover: 'Ah, wat fijn, deze is zo warm!'
22 augustus 2019
KNUFFELBEER
Foto's: Michelle Ottenheym
Bewoners en collega’s worden verwend met een ijskoude verrassing op deze zomerse dag. Blije snoeten als Jo’s ijssalon ijsjes uitdeelt en IJsbeer Jo warme
knuffels geeft. Zelfs de stoere pappi smelt en laat het zich lekker aanleunen.
20 augustus 2019
18 augustus 2019
CAFÉ CHANTANT
Een druilerige
donkere zondag in augustus. Pappi is gedesoriënteerd, Tutti heeft hoofdpijn,
Tante Leen verveelt zich en Bardótje vindt het maar een saaie boel. De mobiele
muziekbox werkt als de rattenvanger van Hamelen, muziek krijgt iedereen mee.
Jim Reeves wekt de middagdutters op aangename wijs. Tot ver achter uit de zaal
krijgt de vrouwelijke deejay verzoekjes van bewoners en visite. En het mag wat
meer remmiedemmie! We zingen vrolijk in het Limburgs, Engels, Indonesisch, Frans,
Duits, Spaans, Italiaans, Tegels, Venloos en het Jordanees. Iedereen haakt in (pappi wil alleen met mij) en schakelt moeiteloos over. De zon breekt door. De hoofdpijn is verdwenen, niemand klaagt meer - oké, pappi vraagt elke vijf minuten waar zijn fiets en zijn overjas zijn, hoe laat het is, en dat we nog boodschappen moeten doen en zo dadelijk de winkel dicht is. Omdat we het zo naar de zin hebben, volgt er een Zugabe
met afschakelmuziek, die de bewoners naar de tafel begeleidt waar ze bitterballen
verwachten.
16 augustus 2019
BIJ DE TIJD
123456789Tieneke
hoest aan de hand van plaatjes vragen op over de tegenstelling: vroeger en nu. Tante
Leen, KanariePiet, pappi, Cornelia Hopsasa, Bardótje en Tutti vertellen
honderduit hoe zij ‘vroeger’ beleefd hebben: een feest van herkenning. Aangekleed
gaat uit. Vroeger ging je opgetut de deur uit voor een diner dansant.
Nu is het een houseparty in een niemendalletje. Pappi denkt me te herkennen op een plaatje. Stijldansen en
slijpen is tegenwoordig los van elkaar in trance bewegen op het opzwepende
ritme dat de DJ bepaalt. Pappi noemt de bazooka als dans, wat hij verbetert in Mazurka als Tineke de eerste te knallend vindt. Na de mantelpakjes kwam de broekrok in schwung die
niet naadloos overging in hotpants. In de pruikentijd lieten jongens hun haren
lang groeien en droegen meisjes de Mireille-Mathieu-coupe al dan niet in
panterlook. De mannenharen werden glanzend met Brylcreem in een kuif gestyled.
Ze scheerden zich met zeep, kwast van dassenhaar en scherpe messen. Een snijwondje
stelpte je stoer met een Mascotte vloeitje. Je huid werd veel gladder dan scheren met een scheerapparaat. KanaraPiet kan dit niet beamen: hij wordt geschoren. Kin en wangen werden geparfumeerd
met Tabac, Old Spice of Fresh Up. Tutti krijgt er dorst van: ‘Moet ik nu
helemaal naar de koffieautomaat of krijgen we wat gebracht?’ vraagt ze naar de
bekende weg. Ik; ‘Verwende apenkoppen zijn jullie! Vroeger moest je de bonen nog
tot poeder malen tussen je knieën! Cornelia Hopsasa: ‘Wij hadden een DE
koffiemolen met slinger aan de muur en later zo'n elektrische pot!’
Foto's van pappi en zijn huisgenoten vindt je op Facebook Zorghuis Tegelen 16 augustus 2019
14 augustus 2019
MUZIEK NA DE MAALTIJD
De thermometer tegen de
zonnige muur wijst 39 aan. Onder de parasols is het aangenaam. De
tuinman en disgenoten die net van tafel komen, wuif ik naar buiten. ‘Wat hebben
jullie gegeten’, wil ik weten als iedereen is neergeploft. Van de zes bewoners
weet er slechts eentje wat-ie tien minuten geleden op heeft; Tante Poes mag
daarom niet meedoen, maar ze geniet van de levendigheid.
Ik check de menukaart:
groentesoep – puree met kippenragout en worteltjes – caramelpudding. We maken
er een kwisje van en wie het raadt, mag een plaatje aanvragen. Mijnheer Demijne
probeert te foetelen: ‘Aardappelen, groente, vlees.’ Ik: ‘Welke kleur had de
groente?’ ‘Groen, want het is toch groen-te’, zegt Sjimmie, de slimste van het
stel. Ik wijs rondom ons heen kleuren aan. Bij oranje gaat bij Mijnheer Demijne een lampje
branden: ‘Ah, peentjes.’ 'Goed zo, Willie Wortel!' Het wordt Fats Domino met Hello
Josephine. Mijnheer Demijne zingt het voluit mee, terwijl hij luchtgitaar
speelt.
Het vlees. Pappi: ‘Rund.
Varken. Kip. Ik: 'Zo gaan we dat niet doen, mensen.' Pappi: 'Ik denk varken.’ Ik: ‘Maak het
geluid: knor, boe of kakel.’ Iedereen knort me na. Niemand? Gastvrouw Sandy en ik
mogen een plaatje van onszelf uitzoeken: ‘Nao
ut Zuuje van Sexy Lex.’ Sandy soloot het speciaal voor E. die helemaal
smelt en dat komt niet door de zon. Omdat pappi het toetje niet kan raden
(dat heeft hij voor later bewaard) kiest hij Jim Reeves met distant drums. Tutti wil maar een ding
en dat is Sjef. Voor haar zetten we het grijsgedraaide Geneet van ut laeve op. We horen nog Harry Belafonte, Pat Boone en
Funs van Grinsven. Van de helft zijn de luiken dichtgevallen voor het middagdutje.
De muziek gaat geleidelijk zachter tot een grote olifant (Mijnheer Demijne: ‘Tettereteeeh.’)
het muzikale uurtje uitblaast. Vooruit nog een slaapliedje dan: ‘Venlo Stedje van lol en plezeer.’ Wie
nog wakker is, neuriet mee.
Pappi en zijn huisgenoten zijn te volgen op Facebook Zorghuis Tegelen 14 augustus
11 augustus 2019
STERKE VERHALEN
Patron woont tegenwoordig
tegenover de pantry. Boven vond hij het te stilletjes. Nu maant hij regelmatig
de huishoudelijke staf en de kletskoppen bij de koffieautomaat tot stilte. Dit
alles met een gulle lach overigens. In het rumoerige bruine café, zoals zijn kameraad de zaal overdag noemt, hopen de twee op een alcoholhoudend drankje. Ondertussen
dist Patron sterke verhalen op. 'De nieuwe is al vijf keer mijn kamer binnengelopen
zonder toestemming te vragen', zijn hoofd wijst richting François. Met gespeelde
verontwaardiging: 'Ik schenk mezelf een jonge klare in. Kom ik
terug van de wc, is het glas leeg. Geen druppel zat er meer. Ik heb niemand
kunnen betrappen, maar het is natuurlijk hij daar geweest.' Patron wijst weer met
zijn hoofd richting François.
'Zo was een keer mijn afstandsbediening naar de knoppen. Ligt er in plaats daarvan een telefoon. Wie heeft die omgeruild? Ik denk meteen aan hem daar.' Patron wijst wederom naar de verdachte die onschuldig blijft tot het tegendeel bewezen is. Droogkomisch: 'Het mooiste van alles is: ik heb helemaal geen telefoon. Enfin, het apparaat zoemt en trilt. Ik neem op. Hoor ik een man zuchten. Het was een man, omdat het duidelijk een zware zucht was. Blijkt het later het vriendje van de zuster te zijn. Hartstikke jaloers natuurlijk, omdat ik opnam. Haha.' De zuster reikt twee sherryglaasjes witte wijn aan. Ongetwijfeld komen er nog sterkere verhalen boven tafel.
'Zo was een keer mijn afstandsbediening naar de knoppen. Ligt er in plaats daarvan een telefoon. Wie heeft die omgeruild? Ik denk meteen aan hem daar.' Patron wijst wederom naar de verdachte die onschuldig blijft tot het tegendeel bewezen is. Droogkomisch: 'Het mooiste van alles is: ik heb helemaal geen telefoon. Enfin, het apparaat zoemt en trilt. Ik neem op. Hoor ik een man zuchten. Het was een man, omdat het duidelijk een zware zucht was. Blijkt het later het vriendje van de zuster te zijn. Hartstikke jaloers natuurlijk, omdat ik opnam. Haha.' De zuster reikt twee sherryglaasjes witte wijn aan. Ongetwijfeld komen er nog sterkere verhalen boven tafel.
NORMAAL
Na de spruitjes met een procureurlapje (voor de leek: ontbeende schouderkarbonade) schept pappi de bijeen geharkte bladeren in de tuin op met de sneeuwschuiver. 'He, kom je helpen?' Hij fluit verheugd als ik om de hoek kom kijken. 'Nee, ik heb mijn zondagse jurk en schoenen aan. Eigenlijk kom ik gewoon op de thee. Hoe lang ben je al bezig?' Pappi: 'Anderhalf uur. En er zijn nog zoveel paadjes om te doen.' Ik: 'Precies, en morgen is er weer een dag.' We drinken een kopje thee op de bank. Pappi vertelt dat het eekhoorntje gezellig om hem heen springt. Hij krijgt het koud en ik stel voor dat hij even onder de warme douche gaat. 'Dat lijkt me heerlijk', behaaglijk trekt hij zijn schouders op.
Dezelfde pappi die gisteren van toeten noch blazen wist, is vanmiddag normaal. Dat wil zeggen zoals hij was voor een herseninfarctje en wat tia'tjes. Vandaag geen chaos veroorzakende file in zijn hoofd, maar een efficiënt wegennet waar data perfect doorstroomt. Ik vraag me af als er du moment een hersenscan gemaakt zou worden of specialisten dan kunnen zien wel gebied ze moeten activeren om het brein weer normaal te laten functioneren. En of er überhaupt nog iets te repareren valt. Maar zo werkt de gezondheidszorg helaas niet.
04 augustus 2019
DIERENVRIEND
't Maggimaedje heeft zich zo gespitst op de beestjes, ze is zelfs te
vroeg buiten. Ditmaal tussen de geiten en het zwarte schaap een dwergzeboe. We
verwelkomen alle dieren met BOEgeroep dat we de dag ervoor geoefend hebben. Buuf
steelt de show met haar poeleke. Ze kan geen afscheid nemen van ‘haar’ schootkonijn
na een middag vol geheimen delen en dient een
adoptieaanvraag in. KanariePiet vindt een konijnenvacht veel donziger dan veren.
Mijnheer Demijne rijdt de (klein)kinderen rond op de rollator: double fun. Floris
in safari gilet: ‘Owh, het zijn boerderijdieren, geen wilde beesten!’ Sjimmie bestudeert
de kont van het peerd: ‘Is daar geen liedje over gemaakt?’ De als lammetje ingeduffelde
Frêle Freule is bezorgd dat het konijn haar parels opknabbelt.
De Eeuwelinge wil er alleen maar naar kijken, aankomen hoeft niet: ‘Ik zou niet weten wat ik ermee moet.’ Vrienden maken in het Zorghuis: ‘Je hoeft niet verlegen te zijn lief konijntje.’ Mevrouw L: ‘We hadden thuis ook vee. Poezen, mijn lievelingsdieren, zijn zalig om te aaien. S. met een tegen een mooi meisje met vlechtjes in het haar: ‘Je mag het konijn op mijn schoot wel aaien hoor, dat vindt-ie fijn.’ Samen is alles leuker. Kleinkinderen en het kroost van collega’s amuseren zich met de dieren en daar genieten de bewoners weer van. Roosje met opgeheven hand: ‘Als ik de marmot loslaat, blijft hij gewoon bij mij zitten. Dat komt omdat ik 'm André (van Duin) heb genoemd.’ Tutti: ’Welke schapenvacht is zachter de blonde of de donkere?’ Cornelia Hopsasa lacht om Flappie. TT tegen de fotografe: ‘Ik lach. Knip je me?’ De kersverse nieuwelinge start met: ‘Hallo luitjes.’ JJ wil beslist geen dier op schoot, zegt ze. Toch is daar die uitgestoken hand die het warme bont streelt. De tuinman ziet ‘overal beestjes om me heen’. Sjimmie: ‘Daar is ook een liedje van!’ Twee grapjassen: ‘Er zitten geen vissen in de vijver, ook niet op het droge.’ Tante Leen vindt de konijnen erg lief, maar ze gaat er geen aanschaffen: ‘Veel te veel werk om zo’n beestje te verzorgen.’ Het blijft bij aapjes kijken en niet kopen. Een hoosbui maakte voortijdig een einde aan het dierenbezoek.
De Eeuwelinge wil er alleen maar naar kijken, aankomen hoeft niet: ‘Ik zou niet weten wat ik ermee moet.’ Vrienden maken in het Zorghuis: ‘Je hoeft niet verlegen te zijn lief konijntje.’ Mevrouw L: ‘We hadden thuis ook vee. Poezen, mijn lievelingsdieren, zijn zalig om te aaien. S. met een tegen een mooi meisje met vlechtjes in het haar: ‘Je mag het konijn op mijn schoot wel aaien hoor, dat vindt-ie fijn.’ Samen is alles leuker. Kleinkinderen en het kroost van collega’s amuseren zich met de dieren en daar genieten de bewoners weer van. Roosje met opgeheven hand: ‘Als ik de marmot loslaat, blijft hij gewoon bij mij zitten. Dat komt omdat ik 'm André (van Duin) heb genoemd.’ Tutti: ’Welke schapenvacht is zachter de blonde of de donkere?’ Cornelia Hopsasa lacht om Flappie. TT tegen de fotografe: ‘Ik lach. Knip je me?’ De kersverse nieuwelinge start met: ‘Hallo luitjes.’ JJ wil beslist geen dier op schoot, zegt ze. Toch is daar die uitgestoken hand die het warme bont streelt. De tuinman ziet ‘overal beestjes om me heen’. Sjimmie: ‘Daar is ook een liedje van!’ Twee grapjassen: ‘Er zitten geen vissen in de vijver, ook niet op het droge.’ Tante Leen vindt de konijnen erg lief, maar ze gaat er geen aanschaffen: ‘Veel te veel werk om zo’n beestje te verzorgen.’ Het blijft bij aapjes kijken en niet kopen. Een hoosbui maakte voortijdig een einde aan het dierenbezoek.
Meer foto's van pappi en zijn huisgenoten vind je op Facebook Zorghuis Tegelen 2 augustus 2019
HETE BALLETJES
Net als thuis: op de zaterdagavond hete balletjes
Pappi en zijn huisgenoten zijn dagelijks te volgen via Facebook Zorghuis Tegelen
Abonneren op:
Posts (Atom)






















