maandag 8 augustus 2022

WE GAAN NAAR ZANDVOORT

agfa fotocamera

Het is te heet om buiten te zitten, zelfs in de schaduw. In de koele zondagse kamer halen we verhalen op van zomerse uitstapjes met de kinderen. Haar kinderen zijn van mijn leeftijd. In onze jeugdjaren waren dagtochtjes best exclusief. We spoelen terug naar vaders met een Agfa fotocamera, ansichtkaarten verzamelende moeders, schommelen en schelpen rapen op het strand van Cadzand, Scheveningen of Zandvoort. En kwallen! We denken beiden terug aan de trein die tot op het strand van Hoek van Holland reed (magisch), de rondvaartboot door de havens van Rotterdam (spuitboten), felblauwe KLM vliegtuigen op Schiphol (reusachtig) en op de fits naar speeltuin Steinerbos nu een belevenispark. Suus herinnert zich daar donkergroene roeibootjes (haar man - kantoorhandjes - had direct blaren op zijn handen door de roeispanen), stalen schuitjes en hele hoge houten glijbanen waar ze matjes voor mee van huis nam omdat de kinderen anders de billen verbrandden. Matjes waren er te huur voor een duppie en als je geen lange broek aanhad, staken de splinters als je in de zandbak geland was inderdaad in je billen en beentjes, maar ik tast Suus' herinneringen niet aan. 

Dichterbij huis was het dennenbos met altijd wel een stuifzandberg die vaak bekend stond als 'witte berg'. Limonade en lekkers mee, Didas dekens om op te zitten, soms een windscherm, een meute kinderen en je had de tijd van je leven. Achtergrondruis ontbreekt nu. Suus verhuist in gedachten naar de zandberg: 'Fijn rustig, zo zonder gejoel. De kinderen zullen wel verstoppertje spelen.' Een zonnestraal kiert door de kastanjeboom naar binnen, precies op Suus' gezicht. Ze knijpt met haar ogen. Ik sta op en schuif het gordijn een stukje dicht zodat ze geen last van de zon heeft. De zondagse kamer die baadde in het licht oogt nu donker. Suus: 'Wat het ineens laat is hè?' Ik draai de dimbare plafonnière op vol vermogen. Suus vanuit de luie rookstoel: 'Wil je zo lief zijn om de zonnebril uit het halkastje te pakken? Nu schijnt de zon ineens volop.' Ze vraagt hoe laat ik vertrek: 'Het was een enerverende dag, zeker omdat we allemaal op de fiets naar het bos gingen. Gelukkig slapen de kinderen al als roosjes.' 

Een Saar snapt wat nodig is!

zaterdag 6 augustus 2022

SAAR ZOEKT MAN

mantelzorger

Durf jij het avontuur met Saar aan? In de regio Venlo zoekt Saar aan Huis namelijk mannelijke collega's. Voor mannelijke cliënten (ouder en jonger) die in de zorg al zoveel met vrouwelijke medewerkers in aanraking komen, is een Bram dikwijls een verademing. Steekwoorden: zorgzaam, sport, sociaal, mannenpraat, opgewekt, wandelen/fietsen, uitstapjes, kaarten, klussen, betrouwbaar. Neem ook een cliënt onder je vleugels en merk zelf hoeveel plezier dat beiden brengt.

Saar aan Huis biedt je een betaalde bijbaan waarin jij zelf het aantal uren kunt bepalen. Schroom niet en bel Judith Selle voor meer informatie 06 86895171 of mail judith.selle@saaraanhuis.nl  Op Saar aan Huis vind je alles over onze aanvullende mantelzorg-organisatie.

woensdag 3 augustus 2022

ENTHOUSIASMEREN

dementie

als je mensen weet te raken, krijg je ze mee

Met een vriendelijke houding, oprechte interesse, moeite doen voor iemand, respectvolle bejegening en een flinke dosis humor zodat een mens zich serieus genomen voelt, kun je (bijna) iedereen enthousiasmeren.

Een Saar snapt wat nodig is!

dinsdag 2 augustus 2022

BLOTE VOETEN

peace,

We zitten met zijn tweetjes op ons gemak. Bij het schrijven van Mariannes biografie zijn we aanbeland in de hippietijd. Als intro vertel ik over de Italiaanse zomervakantie waar we hippies op blote voeten troffen; een dikke laag eelt verving de schoenzool. Net als zij, net als Sandy Shaw op het Songfestival wilden mijn voeten ook direct contact met Moeder Aarde. Tot mijn verbazing mocht dat van mijn ouders die allang doorhadden dat eenmaal terug in een waarschijnlijk regenachtig kikkerlandje, de regenlaarzen in no time mijn voeten zouden omhullen. 

Mariannes herinneringen zijn: bandje om het hoofd, nozems (de jongens droegen hun haren lang), the Beatles op het songfestival en hasjiesj. Ze bootst met twee vingers de V na die ik maak voor het vredes- of peaceteken. Moi met gespitste oren omdat ik haar niet een-twee-drie voor een smoker aanzie: 'Rookte u???' Zij met een ondertoon waardoor ik begrijp dat ze in het geniep weleens een hijs nam: 'Ik heb NOOIT gerookt. Dat zou ik van mijn ouders nooit gemogen hebben. Ik had wel een vriendin die aan een tuitsigaret [joint] kon komen, het ruikt naar rozemarijn in mijn herinnering. Dan gingen we ergens afgelegen zitten op blote voeten.' [Herhaalt ze het songfestival en blote voeten nu omdat ik dat eerder genoemd heb?] Voorzien van een smiley smiespelt ze gehaast: 'Natuurlijk heb ik weleens een trekje genomen. Je krijgt er blije kleurrijke dromen van. Maar dat mag je niet opschrijven. Zo nodig ontken ik alles.' 

Een Saar snapt wat nodig is!