dinsdag 12 oktober 2021

TEGELTJESWIJSHEID

Middels de campagne die maart 2021 van start ging, lieten de KBO-PCOB leden van zich horen, want senioren bezitten bruikbare kennis, kunde en ervaring. Leden konden een eigenwijze spreuk insturen. De beste, wijste en meest toepasselijke 150 tegeltjeswijsheden (voor elk kamerlid één) uit een totaal van 832 werden geselecteerd en op een tegeltje gedrukt.  

De winnares Catherine Schimmelpennink mocht haar tegeltje ('levenswijsheid van de ouderen is het kapitaal van de samenleving') in Den Haag aanbieden aan de Tweede Kamerleden. Mijn credo 'Geven maakt het leven leuker' (geef gul aan ouderen) viel eveneens in de prijzen. Op een hartverwarmende dag verrasten door het land toerende Haagse studenten mij thuis met het tegeltje. Meer informatie: verkiezingen

maandag 11 oktober 2021

SILHOUET

Een jaar nadat mijn moeder overleed meende ik haar in de stad te kruisen. Ik sprak de vreemde mevrouw zelfs met verbaasde stem 'Mam?' aan omdat ik zelf ook wel wist dat het niet kon kloppen. Qua kapsel en kleding, ja zelfs haar elegante passen en hoe de tas aan haar arm bengelde was ze het gewoon. Toen ze zich omdraaide, werd ik meteen terug de realiteit in geslingerd. Toch bleef de ontmoeting de hele dag om me heen hangen.

De hond en ik moeten oversteken. Voor Pop geldt 'wachten' tot ik naar links en naar rechts heb gekeken. Door de poort links komt niets. Vanuit de boerderij rechts snijdt een oudere heer het laantje af richting eikenbos. Halverwege het asfalt houdt de man halt. Mijn adem stokt, ik kijk closer. Het silhouet is Pappi ten voeten uit. Gleufhoed, crèmekleurig Pierre Cardinjack, bruine pantalon, Ecco's aan de voeten en in zijn handen een bamboe wandelstok. Alles in me wil naar hem toe rennen, 'Pappi' roepen. De man draait zijn gezicht onze richting uit. De betovering is verbroken. Zijn grove gelaat lijkt voor geen millimeter op dat van pappi. Hij tilt zijn hoed bij wijze van groet op en wandelt verder. Ik kan hem alleen maar aan- en nastaren, zelfs 'goedemorgen' stamelen lukt niet. Schijn bedriegt, toch voelt pappi dichterbij.

vrijdag 8 oktober 2021

KINDERBOEKENWEEK 2021

 

uit de serie RETOURTJES (terugblikken naar thuis)

Worden wat je wil is het thema van de kinderboekenweek. Mijn moeders lievelingsboek DUVEL - een meisjesroman vanaf 16 jaar staat er in inkten krulletters op het voorwerk geschreven - las ik vanaf mijn derde (!) levensjaar zittend in een muurkast en het boek op zijn kop houdend. Tijdens een griepje komt het geheid uit de kast. Je begrijpt het al: de knappe dokter werd verliefd op zijn patiënte en samen reden ze in zijn twoseater een welvarende toekomst tegemoet.

Na Liefde en televisieKitty weet het beter en Stijfkopje voor opstandige meisjes (dankjewel mam) vond ik mijn weg naar de bibliotheek met de gelauwerde auteurs. De gedrukte inhoud en de geur van gebonden boeken hielden me daar gevangen. Ik verslond alles: terwijl alle klasgenoten ermee worstelden, vinkte ik in de brugklas mijn verplichte HAVO-boekenlijst al af. 

Worden wat je wil. Om terug te keren naar het thema: mijn mentor overspoelde ik wekelijks met beknopte pocketrecensies. Hij, om wat langer van me af te zijn vrees ik, duidde dat hij me toe vond aan wat langere lappen tekst. Voor een carrière als bibliothecaresse was ik te levendig. In plaats daarvan kon ik mijn liefde voor de Nederlandse taal en mijn creatieve ei kwijt als tekstschrijver. Lange en korte verhalen met de hond(en) aan mijn voeten in mijn thuiskantoor, monden uiteindelijk uit in artikelen en verhalen voor heel wat (honden)magazines, blaadjes, boeken en blogs. 


Dankzij de site van Lies Reitsema vond ik na tientallen jaren bovenstaand boek dat mij destijds naar een andere wereld leidde. Gekregen van Tante Mientje toen ik 10 was. 

zondag 3 oktober 2021

KOESTERLIEDJES

liedjes om vrolijk van te worden

Muziek is emotie. Muziek gerelateerd aan een herinnering, zit diep in onze hersenen verweven. Al gelang naar het gevoel dat je ooit bij een gebeurtenis  en een liedje had, reageer je daar, als het grootste gedeelte van je leven is verstreken, nog net zo op. Van muziekgeluk tot afschuw, omdat iedereen een andere herinnering koestert. Voor mensen met dementie zijn koesterliedjes een zeer bruikbare schakel met het vergeten verleden. 

Op Spotify heb ik samen met Pappi en met de Zorghuisbewoners door de jaren heen 11 lijstjes samengesteld met liedjes die hen terugvoeren naar de mooiste momenten van hun jeugd en de tijd als jongvolwassene. Een beproefd recept voor sfeer en om mee te zingen of te neuriën. In Limburg zijn met name de dialect en Duitstalige liedjes ware geheugenkanonnen.

Veel van de liedjes op de lijsten stonden vroeger bij ons thuis op de bandrecorder. Mijn broer en ik (popliefhebbers) vonden het genre van onze ouders erg oubollig, maar als je nu gaat grasduinen of bijvoorbeeld de serie CHANSONS! met Rob Kemps en Matthijs van Nieuwkerk volgt, leer je dat deze artiesten helemaal hot en hip waren in de tijd van de beoogde generatie.

Bovenstaande Spotify themalijstjes (account Wim van Knippenberg) worden geregeld door bijvoorbeeld activiteitenbegeleidsters gebruikt. Ze zijn gratis afspeelbaar.

zaterdag 2 oktober 2021

PAUW REVISITED

Corona en een hernia gooiden roet in het eten en nu pappi overleden is, is natuurlijk de dagelijkse weg ernaartoe geen noodzaak meer. Eindelijk is er weer het weerzien met pappi's huisgenoten waar ik zo verknocht aan was. De oude garde (vooral negentig plussers) is lichtelijk uitgedund door verhuizing of overlijden. De bescheiden Josje wuift terwijl ik in het halletje mijn jas uittrek. Bij het openen van de tussendeur 'Goedemiddag lieve mensen' herkent Mijnheer Demijne meteen mijn stem. Ook weet hij mijn naam. Mutti's bijna honderdjarige leven hangt aan een zijden draadje; je ziet aan haar dat ze al op weg is naar boven. Ze giechelt als ik het limonaderietje tussen haar streepjes van lippen duw. Wanneer ik de week erop weer kom - omdat ik JJ en Tante Poes die buitenshuis waren ben misgelopen - is ze de dag ervoor over de drempel gegaan. 

Lachebekje is in de tijd gevangen. Haar ogen lichten op omdat ze denkt dat ik haar dochter ben (dat denkt ze bij elke bezoekster die binnenkomt). Merie confisqueert 's middags pappi's stoel. Zij, met vochtige ogen: Elke keer, nou niet elke keer, maar vaak als ik binnenkom zoeken mijn ogen je vader. Dan besef ik weer dat hij er niet meer is.' Ook Mijnheer Demijne pinkt een traantje weg als we de draad als vanouds bij de Koopvaardij oppakken. Hij mist zijn dochter en onafscheidelijke huisgenoot Sjimmie. Ik complimenteer hem dat hij er zo goed uitziet, vrolijk is en zich herpakt heeft. 

De Witte Dame ziet het niet meer zitten, Ze vindt het lief dat we contact houden, maar ik kan niets voor haar doen. Ze verdwijnt met haar zus die net is binnengekomen naar haar kamer. Ons Door heeft een abces in haar mond. Aan haar onderzoekende ogen zie ik dat ze me vagelijk herinnert. Verdrietig in haar wanen vertelt ze dat de rode duivel achter mij (een nieuwe bewoonster in rode bodywarmer) haar het leven zuur maakt. Ik spreek haar bemoedigend toe. Ineens met een zachte blik: 'Jij was net als ik gymjuf. Of ben je dat nog? Ik ben een heel stuk van de film kwijt.'

De slechtziende Grietje opstandig: 'Ineens was je weg. Ons is niets verteld.' Dat had JJ ook. Zij, bij het raam liggend: 'Altijd als ik naar de tuin kijk, denk ik aan je vader. Nu komen er eventjes twee knapen met een bladblazer. Jouw vader, de tuinman, was van 's morgens tot aan het avondeten buiten in de weer. Ik zie hem nog zo, net gedoucht en piekfijn gekleed, in de deuropening staan. Hij hield altijd even halt, keek om zich heen, groette iedereen, voordat hij met zijn onafscheidelijke stok naar zijn tafel schuifelde. JJ wil graag over politiek, winterwerk en haar vroegere job praten: 'Dat kan ik hier verder met niemand.' 

Enthousiaste begroetingen door bekende verzorgsters die druk in de weer zijn met de bewoners.  De sfeer is nog net zo huiselijk en knus toen pappi er woonde. Soms moet ik me even vermannen in deze warme vrouwenwereld. Wat was (en is) het fijn hier. Het bezoekje vliegt om, want ook voor de nieuwkomers ben ik als stuifmeel voor de bij. Thuis overvalt me de weemoed.