donderdag 11 april 2024

VERLIESAVERSIE

helemaal JIJ preloved fashion
Cela met Lenny, eigenaresse van Helemaal JIJ

Allereerst: ik wist niet dat het bestond. Twee: dat had ik veel eerder moeten weten. Drie: sinds enige tijd weet ik dat meer modemeisjes (en mannen) er hinder van ondervinden. Het heet verliesaversie*. 

Ik ben dol op mooie mode en gewend aan kwaliteitskleding. Vóór ik Helemaal JIJ ontdekte, schafte ik het liefst van items waar ik helemaal weg van was een reserve exemplaar aan. Want als je met een exclusief en volmaakt item te voorzichtig bent, zul je zien dat je dat juist verpest. Voor mij waardevolle kleding bleef zonder prijskaartje in de 'kijkkast' hangen. Ik trok het aan om te spiegelen, maar riskeerde het vaak niet om het aan te houden. Ik was te zuinig op te mooi. Soms was ik zelfs een soort van opgelucht als er een goed te camoufleren vlek of een haal in dat dure kledingstuk kwam; het kon gedragen worden, ik hoefde er niet meer zuinig op te zijn.

Natuurlijk hebben de jaren zestig waarin ik ben opgegroeid ook zijn sporen achtergelaten. Op nette kleding moest je zuinig zijn. Je droeg ze op zondag en bij speciale gelegenheden. De rest van de tijd hingen ze stof te happen in de kast. Verder was het: wie wat bewaart, heeft wat. Zo doorweekte hondenwandelvriend J. tijdens regenwandelingen, omdat de oude jas die hij droeg eerst tot op de draad versleten moest worden. De nieuwe veel duurdere waterdichte jas die al maanden werkeloos in de kast, ging na zijn plotselinge overlijden naar de kringloop. Doodzonde.

Ook ik heb 'verliezen' geleden in mijn jeugd. Het zou klein leed moeten zijn, maar ik herinner me levendig maagdelijk witte kniekousen met doorgestikte vierkantjes en een marineblauwe bies die ik onderkotste vlak voordat we naar een doopfeest gingen, de laatste lang felbegeerde panterpantoffeltjes uit de etalage die net aan mijn neus voorbijgingen, mijn lievelingstasje in rood lakleer dat in de trein is blijven liggen. Een goudkleurig armbandje met 'edelsteentjes' uit Ventimiglia dat door een prul van een sluiting in het gazon verdween en tijdens mijn communiefeest ontvreemde poëzieplaatjes met voor die tijd exclusieve elfjes met glittertjes erop. Traumatisch was mijn eerste pluche hond Loeks die in de en-suite-kast tot levenslange opsluiting werd veroordeeld. Zijn 'geheime' verstopplaats voordat de kast voorgoed werd dichtgetimmerd en behangen was gecheckt. Ik kreeg weliswaar een nieuwe hond, maar ik heb me altijd afgevraagd of die arme Loeks echt in het donker is achtergebleven of dat het een smoes van mijn ouders was om van hem af te komen.

Geestelijke bijstand bestond destijds nog niet. Onbewust sprak je je eigen coping strategies aan of niet dus. Terug naar Helemaal JIJ. Omdat de winkel vanaf de Kwartelenmarkt al een ruimtelijk, licht en zonnig beeld gaf, stapte ik naar binnen, niet wetende dat het een tweedehandskledingzaak betrof. Bij die eerste Helemaal JIJ shopervaring viel ik voor een net binnengebrachte blouson van Comma op de toonbank. Bij Helemaal JIJ is overal maar een stuk van. Schrik en opluchting. Doordat mijn favorieten hier leuk geprijsd zijn, draag ik de ooit dure merken wel én geniet ik van kleding in mijn kast door ze gewoon te dragen. De winkel hangt immers vol met de tofste kleding. Je kunt stellen dat Lenny en haar concept mij onbewust geholpen bij mijn helingsproces en daardoor bijgedragen hebben aan mijn draaggeluk. 

*Verliesaversie is een psychologisch fenomeen waarbij mensen meer hechten aan het voorkomen van verlies dan (vooraf) genieten van datgene wat hen zoveel vreugde zou kunnen brengen.

Cela is tekstschrijver/ideeënfee/eigenaar Kantoor Kluifje

dinsdag 9 april 2024

DOORSTROMEN

 doorstromen, doorstromers

een reactie op een intrigerend artikel in KBO-PCOB magazine juni 2022 en in 2024 helaas nog immer courant

Van ouderen wordt verwacht dat ze doorstromen en zodoende plaatsmaken voor jonge gezinnen. In theorie klinkt dat best plausibel, maar de praktijk blijkt weerbarstiger. Er zijn tig redenen om te blijven en maar weinig om te verhuizen. Alleen al het idee van min of meer gedwongen verhuizen juist als de tanende gezondheid en ouderdom toeslaan daarom vragen, roept bij mij en menige andere boomer vrees en onrust op.

Allereerst verruil je de buurt waar je (al een leven lang) goed en veilig woont op je oude dag niet voor een onbekende omgeving. Je hebt fijne buren: je hoeft de deur niet bij elkaar plat te lopen, maar je weet dat je (bij een calamiteit) van elkaar op aan kunt indien nodig. De bekende buurt is 's nachts rustig, de omgeving is netjes en je voelt er verbonden. Je weet er de weg weet en kent de mensen. Je huis is afbetaald en je woont gratis.

Een geliefd huis herbergt veel herinneringen wat het moeilijker maakt om afscheid van te nemen. Je huis is het thuis waar je samen met je partner woont/hebt gewoond en waar jullie nu uitwonende kinderen zijn geboren. Gevoelsmatig blijft het ook hun thuis waar zij met hun kinderen weer (met opa en oma met de kleinkinderen) mooie nieuwe herinneringen willen maken.

Waar komt het verlangen vandaan om zo lang mogelijk in het eigen huis te blijven wonen? Je voelt je goed en veilig voelen in je huis en de buurt waar je woont. Je afbetaalde woning die helemaal op jouw leest is geschoeid is comfortabel en je voelt je er op je gemak. Je hebt fijne buren die je om hulp kunt vragen en die jij hulp kan geven indien nodig. Eventuele aanpassingen en het inschakelen van zorg, huishoudhulp, tuinman zijn goedkoper dan naar een duurder appartement verkassen waar je over veel minder vierkante meters, zowel binnen als buiten, beschikt. En dat terwijl je nu gratis woont!

Waarom worden ouderen emotioneel onder druk gezet om hun geliefde thuis te verlaten, terwijl de overheid voor de boomer-generatie inzet op zelfredzaam en zelfzorg? Dit overigens vanwege een tekort aan alles, dat dankzij de politiek de afgelopen decennia bewust is gecreëerd. Want iedereen kon 70 geleden op zijn of haar vingers natellen dat er 70 later heel veel 70-plussers zouden zijn. Juist de boomers moeten wanneer ze hulpbehoevend worden, kunnen terugvallen op vrienden, buren en familie. 

Oplossing: het overheidsbeleid moet de regels voor het opzetten van knarrenhofjes en de bouw van aanleunwoningen op eigen erf met spoed versoepelen en vooral digitaal aanpassen. Zo kunnen kinderen van boomers in het ouderlijk huis wonen en de ouders in de vertrouwde buurt blijven wonen. Mensen, zonder kinderen of die niet kunnen of willen terugvallen op hun kinderen, kunnen met gelijkgestemde leeftijdsgenoten samenwonen: samen kun je alles.

Kort gezegd: doorstromen is alleen ideaal als je erop vooruitgaat.

dinsdag 2 april 2024

KOESTER VROEGER, LEEF IN HET NU

retro stoel

Stof van de rookstoel waarin mijn pappi pijp rookte toen dat in was

Iedereen heeft een doel nodig om de dag mee door te brengen. Voor menige pensionado werken rommelmarkten en tweedehandszaken als een magneet. Ze zijn of worden verzamelaars en die hobby loopt (mede door internet en een overvloed aan tijd) uit de hand. Mensen zijn op zoek naar hun jeugd en hopen door te kopen wat hen dierbaar was dat fijne gevoel terug te krijgen. Het doel kan natuurlijk ook zijn om nu iets van vroeger te kopen, omdat je het toen niet kon betalen, het niet mocht hebben of wat ongewild verloren is gegaan. 

Voor mij is een toevallige aha-erlebnis met een item van vroeger een geheugentest. Klopt het met hoe ik het in herinnering had of zijn mijn herinneringen gekleurd en vervaagd. Het item hoef ik niet weer in bezit te krijgen.

Mutti, een overleden cliënte van me, was al die ouwe meuk zat toen ze voor de laatste keer verhuisde. Zij nam ALLES nieuw ook al zou ze er als honderdjarige maar verhoudingsgewijs kort van kunnen genieten. Ik geloof dat zij het was die me de gouden tip aan de hand deed, want haar nieuwe thuis had ze volgestouwd met foto's zowel liggend, hangend en scheef staand. Zij zei: 'Maak een foto van elke kamer in je huis en van alle unieke voorwerpen. Dan hoef je later uit heimwee naar vroeger, maar je fotoalbum te pakken in plaats van met je AOW je huis onbedoeld weer in de oude staat terug te brengen. Koester vroeger, leef in het NU!'