KOEKJE BIJ DE KOFFIE

Voor vergevorderde senioren horen koekjes (of iets lekkers) bij de koffie als groen bij gras. De dag ervoor trakteerde een zorgmedewerker de bewoners op vlaai. Smullen natuurlijk. De dag erop breng een andere zorgmedewerker toevallig koekjes mee. Een bewoonster met pretoogjes geeft geamuseerd een stille hint: 'Gisteren hadden we vlaai!'

Uit Project Papillon

KOFFIECAFE

De eerste editie van het koffiecafé op de eerste zondagmiddag in april doet zijn naam eer aan, want het is zonovergoten. Natuurlijk is er koffie met linzenvlaai. We maken er een muzikale middag van met: plaatjes op verzoek, een pubquiz en extra punten voor de meezingers. De man die door het leven gaat als een wandelende Wimipedia weet bijna alle antwoorden behalve op: 'Welke Mestreechse streektaalgroep heeft de naam van een Sinterklaaslekkernij?' Pepernoten, marsepein, chocolade letters worden geroepen, behalve het juiste antwoord: TaaiTaai. De Wimipedia voorziet ons ook van achtergrondinformatie: evergreens uit de mijnwerkerstijd (Drei kleine Italiëner en Rocco Granata) en leuke weetjes zoals Sjef Diederen was de buurjongen van Beppie Kraft en de Zangeres zonder Naam komt uit Geleen (niet geverifieerd).

Vooral Zuidelijk talent, Limburgse Leedjes en Duitse schlagers worden gewaardeerd. Jo geeft aan een lezer te zijn en geen luisteraar. Terwijl de middag vordert mimet ze coupletten mee en laat ze haar gene los: neuriën wordt binnensmonds zingen. Bij Heb je even voor mij? ziet iedereen een polonaise voor zich. Bij de Brabantse blonde Corrie: 'Waar zijn de krekels? De dj: 'Bevinden er zich sopranen op het terras?' Er wordt ingehaakt met Mary (Servaes) en we joelen zo vals als we kunnen mee met Mexico ho. Het koffiecafé verandert bij het aanbieden van de kopjes café au lait in café Olé. Die naam houden we erin.

Door de grijze houtduif op het zinken dak zakken we af naar Spanje met una paloma blanca. 'Was George Baker een Volendammer?' vraagt W. zich af. De dj: 'Kwam die niet uit Steenwijk of zo?' W.: Dat kan kloppen want hij was van beroep stratenmaker.' Te leuk. We stappen over op Engelstalig, want W. wordt emotioneel bij leedjes van vreuger. Wilma snottert ook al. De dj quasi: 'Echt om te huilen die feestmuziek.' Maar Wilma die ALLE refreinen kent en meezingt, had gewoon een stofje in haar neus. Meezinger T. schuift na een uitstapje aan. Inmiddels waait er een fris briesje. Ze doet een verzoekplaatje en gaat even een vestje halen. Als ze na een kwartier terugkomt, staat de dj wiens taxi voorrijdt op punt van vertrek. Aah. De punten voor koplopers schrijven we op de lat voor het volgende muzikale café Olé.

Uit Project Papillon

CRUISESCHIP

 

23 graden en zonnig. De bewoners zijn in de parkachtige tuin aan de wandel of zitten op het overdekte terras. De overigen houden een korte siësta in hun eigen appartement. De opstelling van de stoelen onder de luifel is die van een zonnedek op een cruiseschip. Vijf sjieke dames keurig naast elkaar op de eerste rij: het gekapte hoofd in de schaduw, fleurig mouwloos topje en opgestroopte pantalonpijpen. De zesde dame met een tere huid bevindt zich achter hen in de volledige schaduw.

Blote benen in de (brandende) zon. De dames die helemaal opgaan in het Zwitserleven gevoel worden vriendelijk verzocht uit de zon te gaan. De stoelen kunnen niet naar achteren geschoven worden. Een loodzware teaktafel plus dito bank staan in de weg. Daar weten de gespierde verpleger en ab'er wel raad mee. De opstelling wordt veranderd zodat er a) meer mensen (in rolstoel) plaats kunnen nemen en b) men zelf naar achteren en met de zon mee kan schuiven.

Het is echt heet, maar het dikwijls genoemde zachte briesje brengt zalige verkoeling. 'Wie helpt er mee de houten brievenbussen boenen?' vraagt de ab'er met een lachend gezicht waarop zweetdruppels parelen. Voordat ze het vraagt, weet ze het antwoord al. Stilzwijgen. Bij de tweede keer vragen wordt er met ingehouden deugnieterige lach demonstratief aan de schouder of pols of arm of handen en vingers gevoeld. Zij: 'Jaja, laat het gekreun maar achterwege.'  Een van de zonnebaadsters kaatst de bal terug: 'We zitten toch  op een cruiseschip, dussss met vakantie!'

Uit Project Papillon

VOLLEYBALLONNEN

De eerste zondag in april. Buiten oogt vriendelijk, ondanks de kou. We zitten nog in de uitprobeerfase qua activiteiten: wat vinden onze proefkonijnen leuk om te doen? Mijn tafelgenoten, net helemaal zen terug van de eucharistieviering, zijn een beetje te kalm voor de gymnastiek. Dacht ik zo. Het krullenkopje is het er mee eens. Lachend: 'Ochtengymnastiek op sunjigmorge? Veer höbbe vrie!'  

Na rustige vingeroefeningen aan de tafel als warming up wordt een gouden ballon opgeblazen. Er hoeft niet gevraagd te worden wie mee wil volleyballonnen, want Baardmans mept al tegen de gouden ballon. 'Sjiek!' Zijn echtgenote tegenover hem, mept terug. Sijsje köpt, dat vindt ze handiger dan met de armen om je heen te slaan. Ze raakt 'm bijna elke keer. Krullenkopje doet niet mee, ze gaat in het park wandelen. Door het raam ziet ze de ballon door de kamer vliegen. Na een klein kwartiertje is ze terug, ons partijtje zit er dan al op. Sijsje knipogend: 'Zitten jullie nog hier? Ich höb lekker gewanjeld.'

Uit Project Papillon