KOFFIECAFE

De eerste editie van het koffiecafé op de eerste zondagmiddag in april doet zijn naam eer aan, want het is zonovergoten. Natuurlijk is er koffie met linzenvlaai. We maken er een muzikale middag van met: plaatjes op verzoek, een pubquiz en extra punten voor de meezingers. De man die door het leven gaat als een wandelende Wimipedia weet bijna alle antwoorden behalve op: 'Welke Mestreechse streektaalgroep heeft de naam van een Sinterklaaslekkernij?' Pepernoten, marsepein, chocolade letters worden geroepen, behalve het juiste antwoord: TaaiTaai. De Wimipedia voorziet ons ook van achtergrondinformatie: evergreens uit de mijnwerkerstijd (Drei kleine Italiëner en Rocco Granata) en leuke weetjes zoals Sjef Diederen was de buurjongen van Beppie Kraft en de Zangeres zonder Naam komt uit Geleen (niet geverifieerd).

Vooral Zuidelijk talent, Limburgse Leedjes en Duitse schlagers worden gewaardeerd. Jo geeft aan een lezer te zijn en geen luisteraar. Terwijl de middag vordert mimet ze coupletten mee en laat ze haar gene los: neuriën wordt binnensmonds zingen. Bij Heb je even voor mij? ziet iedereen een polonaise voor zich. Bij de Brabantse blonde Corrie: 'Waar zijn de krekels? De dj: 'Bevinden er zich sopranen op het terras?' Er wordt ingehaakt met Mary (Servaes) en we joelen zo vals als we kunnen mee met Mexico ho. Het koffiecafé verandert bij het aanbieden van de kopjes café au lait in café Olé. Die naam houden we erin.

Door de grijze houtduif op het zinken dak zakken we af naar Spanje met una paloma blanca. 'Was George Baker een Volendammer?' vraagt W. zich af. De dj: 'Kwam die niet uit Steenwijk of zo?' W.: Dat kan kloppen want hij was van beroep stratenmaker.' Te leuk. We stappen over op Engelstalig, want W. wordt emotioneel bij leedjes van vreuger. Wilma snottert ook al. De dj quasi: 'Echt om te huilen die feestmuziek.' Maar Wilma die ALLE refreinen kent en meezingt, had gewoon een stofje in haar neus. Meezinger T. schuift na een uitstapje aan. Inmiddels waait er een fris briesje. Ze doet een verzoekplaatje en gaat even een vestje halen. Als ze na een kwartier terugkomt, staat de dj wiens taxi voorrijdt op punt van vertrek. Aah. De punten voor koplopers schrijven we op de lat voor het volgende muzikale café Olé.

Uit de serie: De vlinder geeft je vleugels

CRUISESCHIP

 

23 graden en zonnig. De bewoners zijn in de parkachtige tuin aan de wandel of zitten op het overdekte terras. De overigen houden een korte siësta in hun eigen appartement. De opstelling van de stoelen onder de luifel is die van een zonnedek op een cruiseschip. Vijf sjieke dames keurig naast elkaar op de eerste rij: het gekapte hoofd in de schaduw, fleurig mouwloos topje en opgestroopte pantalonpijpen. De zesde dame met een tere huid bevindt zich achter hen in de volledige schaduw.

Blote benen in de (brandende) zon. De dames die helemaal opgaan in het Zwitserleven gevoel worden vriendelijk verzocht uit de zon te gaan. De stoelen kunnen niet naar achteren geschoven worden. Een loodzware teaktafel plus dito bank staan in de weg. Daar weten de gespierde verpleger en ab'er wel raad mee. De opstelling wordt veranderd zodat er a) meer mensen (in rolstoel) plaats kunnen nemen en b) men zelf naar achteren en met de zon mee kan schuiven.

Het is echt heet, maar het dikwijls genoemde zachte briesje brengt zalige verkoeling. 'Wie helpt er mee de houten brievenbussen boenen?' vraagt de ab'er met een lachend gezicht waarop zweetdruppels parelen. Voordat ze het vraagt, weet ze het antwoord al. Stilzwijgen. Bij de tweede keer vragen wordt er met ingehouden deugnieterige lach demonstratief aan de schouder of pols of arm of handen en vingers gevoeld. Zij: 'Jaja, laat het gekreun maar achterwege.'  Een van de zonnebaadsters kaatst de bal terug: 'We zitten toch  op een cruiseschip, dussss met vakantie!'

Uit de serie: De vlinder geeft je vleugels

VOLLEYBALLONNEN

De eerste zondag in april. Buiten oogt vriendelijk, ondanks de kou. We zitten nog in de uitprobeerfase qua activiteiten: wat vinden onze proefkonijnen leuk om te doen? Mijn tafelgenoten, net helemaal zen terug van de eucharistieviering, zijn een beetje te kalm voor de gymnastiek. Dacht ik zo. Het krullenkopje is het er mee eens. Lachend: 'Ochtengymnastiek op sunjigmorge? Veer höbbe vrie!'  

Na rustige vingeroefeningen aan de tafel als warming up wordt een gouden ballon opgeblazen. Er hoeft niet gevraagd te worden wie mee wil volleyballonnen, want dhr. Sucre mept al tegen de gouden ballon. 'Sjiek!' Zijn echtgenote tegenover hem, mept terug. Sijsje köpt, dat vindt ze handiger dan met de armen om je heen te slaan. Ze raakt 'm bijna elke keer. Krullenkopje doet niet mee, ze gaat in het park wandelen. Door het raam ziet ze de ballon door de kamer vliegen. Na een klein kwartiertje is ze terug, ons partijtje zit er dan al op. Sijsje knipogend: 'Zitten jullie nog hier? Ich höb lekker gewanjeld.'

Uit de serie: De vlinder geeft je vleugels

DEMENTIE VOOR BEGINNERS

Mantelzorgen voor een van je ouders met beginnende dementie is extra lastig omdat je emotioneel verbonden bent. Ten tweede omdat de rollen opvoeder/verzorger en kind nu (gedeeltelijk) zijn omgedraaid. Als derde omdat je ouder met dementie voor jou wellicht van een voetstuk valt.

Vaardigheden om met deze situatie om te gaan kun je leren.

• Liever meebewegen, dan tegenspreken
• Omzeilen kan bij sommige kwesties een aanbeveling zijn
• Iets aankaarten? Eerst laten landen en dan pas verder 
• Met meegaan in de gedachte van de ander bereik je het meest mee
• Begrip hebben en tonen voor de veranderde situatie van de ander
• Doedingen afnemen is een aantasting van hun waardigheid
• Begrijpen dat een eenzaam en gedesoriënteerd iemand zichzelf kwijt is
• Niet voortdurend corrigeren; wat maakt het uit
• Aanwezigheid vertrouwd persoon maakt rustig
• Aftakeling zet sneller verder in bij gebrek aan connectie met anderen
• Inleven in de situatie waar de ander onvrijwillig in is beland
• Geniet van wat wel kan
• Samen zit je in hetzelfde schuitje, humor werkt bevrijdend
• Ga niet over je eigen grens heen (als jij uitvalt, heeft je zorgpersoon niets meer aan jou)

IN RETROPERSPECTIEF

Kienzle mantelklok Duits fabricaat

In retroperspectief ging je leven gewoon te snel voorbij aan ditjes en datjes. Ongemerkt laten we delen van onszelf achter in de tijd. Nu oud(er) en terugblikkend, heb je geen idee hoe je de schade kunt beperken. Het is nog niet te laat. Geef en gun jezelf meer vrijheid van gedachten.

Denk dat je nog maar even te leven hebt en wanhopig probeert verloren tijd in te halen. Wat je echt belangrijk vindt, wist je allang, je had alleen andere prioriteiten - of je dacht dat die er waren. Kijk nog een keertje om voor het te laat is. Ontbreken herinneringen min of meer? Niet getreurd en geniet van het nu.

VASTENMAAND

Als afsluiter van de Italiaanse dis was er een typisch Hollands zuiveltoetje. Wanneer iedereen de schaaltjes leeg heeft geschraapt, kan de afwas van tafel worden gehaald. Mevrouw Zoet laat met haar ongebruikt servet haar placemat blinken. Ze boent en boent. Haar tafelgenoten volgen haar voorbeeld. Moi: 'Tjonge tjonge, het wordt zowaar een wedstrijdje: wie heeft de schoonste placemat van het land! Daar moeten we een prijsje aan verbinden. 

Mevr. Zoet, what's in a name, houdt van alles wat zoet is: gebak, koekjes en snoep. Ik stel voor dat de winnaar een bonbon bij de koffie krijgt. Mevr. Zoet nog harder boenend: 'Oh, daar doe ik alles voor!' Helaas zijn de bonbons op. Ik loods haar naar de keuken. Op een soeplepel regent het hagelslag uit een kartonnen Venz Venz Venz doosje. Mevr. Zoet smult van de lepel hagelslag: 'Dat is nog lekkerder dan een bonbon, want dit is wat je vroeger stiekem deed als je moest vasten of als er geen chocolade in huis was. Een extra zoete beloning.

Uit de serie: De vlinder geeft je vleugels

JALOEZIE UIT LIEFDE

 

Ik herinner me mijn hardwerkende opa en oma die tot begin jaren tachtig hun oude dag sleten in een bejaardenhuis, een voormalig klooster. Dat bestond toen nog. Ging je met pensioen dan kon je gelijk doorstromen om verzorgd te worden. Niet qua aandoeningen, maar gewoon omdat 65plussers van toen er vaak meer dan 55 ploeterjaren op hadden zitten. Dat je verzorgd werd, had je ook echt verdiend.

Mijn opa was zeer in trek onder de dames. Er was (is nog steeds) een overschot aan 75+vrouwen. Dat houdt voor zijn residentie in: drie mannen tussen 90 vrouwen. Mijn oma tolereerde al die aandacht voor haar man niet en attendeerde dames die te klef deden daar 'fijntjes' op. Hij genoot van de aandacht, want zijn trouwe echtgenote mopperde uit gewoonte tegen hem. Dat was met de zorg voor een groot gezin, zo door de jaren heen zo gegroeid. 

Hij bloeide op en ging tuineren in de kloostertuin, kreeg de lachers op zijn hand bij het toneelclubje en had voor ieder die dat wilde een luisterend oor. Toen pas besefte mijn zeer gelovige oma wat ze had: zo'n lieverd vind je geen tweede. Ze bad de rozenkrans, knielde voor het heilig hart beeld om haar de kracht te geven de minnenijd * te onderdrukken. Samen beleefden ze nog mooie tijden tot zijn onverwachte dood. Mijn opa stierf 's avonds onverwacht op het podium voor een volle zaal.

Minnenijd: gevoel van afgunst ten opzichte van de blijken van genegenheid of liefde voor een derde van degene die men liefheeft en/of met wie men een relatie heeft 

ALLE GOEDS MET EEN ZACHTE G

 

voor mijn lieve lezers en al die mensen die mij inspireerden met hun levenswijsheid, mooie verhalen, muziek en humor.

CONVERSATIES RONDOM DE KERSTBOOM

 

Eikels horen in het bos, niet op een feestje

Gespreksadviezen zijn tevens handig tijdens de feestdagen. Verplichte bezoekjes, in minder gewaardeerd gezelschap vertoeven, dronkenschap of een hekel aan de persoon die altijd de boventoon voert? Oprechte interesse in de ander kan verbinding tussen mensen creëren.

HOHO HAHA

Durf jezelf te zijn. Niet op je gemak? Je hebt altijd een keuze. Afhankelijk van de situatie: de lippen op elkaar persen en het uitzitten of er het beste van maken: het kan immers meevallen.

De grappige HAJA gedachte ‘eikels horen in het bos, niet op een feestje’ kan het draaglijker maken. HOHO – verkeer je in een onveilige situatie? Zoek hulp en/of verlaat het gezelschap.

ANNA – altijd vragen, nooit (zomaar iets) aannemen

Woorden hebben voor iedereen een andere betekenis. Je veronderstelt dat de ander precies begrijpt wat jij bedoelt. Maar is dat wel zo?

HELD – Herkennen, Erkennen, Loslaten, Doorgaan

Emoties tijdens of na een gesprek? Je hoeft ze niet tot in de finesses te analyseren. Herken en erken wat er gezegd is en wat dat voor jou persoonlijk betekent. Parkeer ze even of laat het los en ga door.

LSD – Luisteren, Samenvatten, Doorvragen

Luister open naar de ander, vat zijn/haar betoog daarna kort samen. Iets niet duidelijk? Vraag door.

NIVEA – NIET Invullen Voor Een Ander

We maken ons er allemaal - met de beste bedoelingen - weleens schuldig aan. Niet doen dus, want het zorgt voor onvrede bij de ander. Vraag desnoods enkele malen wat de ander bedoelt.

OMA – Oordelen, Meningen, Adviezen

Nog zo’n instinker: mensen zijn zo gauw geneigd om (ongenuanceerd) een oordeel te vellen, daar een mening over te hebben en die te ventileren. Tel tot tien of tot honderd. Ongevraagd iemand van advies voorzien wordt zelden op prijs gesteld.

STOP DE BETUTTELING

 

Iedereen kent wel het verhaal van het oude vrouwtje dat naar de overkant werd geholpen, terwijl ze  helemaal die kant niet op wilde.

Betutteling creëert zwakte bij kinderen, volwassenen en ouderen, ja zelfs bij huisdieren. Hoe afhankelijker je iemand maakt, des te onzelfstandiger iemand zich gaat opstellen. Met alle gevolgen van dien. 

Het is zo gauw gezegd: 'Oh, kom maar doe ik wel.' Goedbedoeld, maar het tast (op den duur) iemands eigenwaarde en zelfredzaamheid aan. Het grootste cadeau dat je iemand kunt geven is, hem/haar het gevoel geven dat hij/zij capabel is om dingen te doen. Stimuleer iemand om zich goed te voelen. Dat kan met iemand ondersteunen om sterker en weerbaarder te worden. Wees oprecht complimenteus. Als je iemand alles uit handen neemt, krijgt diegene het gevoel dat hij/zij dat zelf niet meer kan. Door onzekerheid wordt het omgaan met ups en downs in iemands leven ook steeds lastiger.

Vrijwilligerswerk doe je voor een ander, maar je doet het eigenlijk voor jezelf omdat helpen een goed gevoel geeft. Of ben je echt onbaatzuchtig? Stel jezelf de vraag: ben ik er voor hen of zij voor mij? Met andere woorden: draag ik echt bij aan het welzijn van die ander of ben ik bezig met pamperen op mijn manier?

NIEUWE REEKS IN DE MAAK

 

Op dit blog verschijnen momenteel mondjesmaat blogs. Een nieuw project met als werktitel 'de vlinder geeft je vleugels' is in gang gezet. Ook hier komen weer mooie verhalen uit voort. Graag nog even geduld aub.

MUZIEK VOOR GEZELLIGE MENSEN

 

Platenhoes uit een gemoedelijke en overzichtelijk tijd. Ik werd er vrolijk van toen ik 'm bij de kringloop zag liggen. Fijne feestdagen allemaal!

ALLERZIELEN 2025

Leef je leven voor alle dierbare overledenen die gemist worden

OGEN EN DE OUDERDOM

 

De ouderdom sluipt erin. Dat merk je niet zoals verwacht aan de rimpels, maar aan het zicht. De meeste brildragers starten rond hun vijftigste met een leesbril. Door natuurlijke verandering/veroudering  en de afnemende flexibiliteit van de ooglens valt er minder ligt op het netvlies. Je hebt dus meer lichtsterkte nodig om goed te kunnen zien. 

Ik zit extra naast het raam waar de zonnestralen de naaimachine belichten. Het duurt zeker 15 minuten voordat ik het garen door de fijne naald heb geregen. Gewoon omdat je het gaatje niet ziet. Zelfs met een draaddoorhaler blijft het lastig. Woest kan ik daarvan worden. 

Ik herinner me opeens dat mijn moeder, coupeuse van beroep, toen ik een tiener was en zij in de vijftig, wanhopig zei: 'Ik zie het niet meer!' Ik dacht dat ze geen zin meer had om te naaien en zich aanstelde. Sorry mam, nu snap ik het. Jouw ogen gingen destijds ook, zonder het te weten, achteruit. Als het stikken is gedaan en ik de naaimachine opruim, ligt er een hartje van een afgeknipte zoom op de grond. Dat maakt alles weer goed.

It's not over yet

 

In een klein Deens woonzorgcentrum ziet verpleegster May Bjerre Eiby geen heil in de klassieke dementiediagnostiek en -behandeling, aangezien geen van beide de levenskwaliteit van haar elf bewoners verbetert. In plaats daarvan hebben May en haar personeel een nieuwe vorm van behandeling ontwikkeld gebaseerd op de 150 jaar oude methodes van Florence Nightingale. Ze wil de manier waarop mensen met dementie worden behandeld door de gezondheidszorg volledig veranderen en zorgen voor een verschuiving van medicatie naar zorg.